Nowy czynnik prognostyczny w niewydolności serca – VE/VCO2 nadir

Wentylacja wysiłkowa

Miarą wentylacji minutowej VE jest częstość oddechów (breath frequency, Bf) pomnożona przez objętość oddechową (tidal volume, VT). Wśród pacjentów z PNS charakterystyczne jest niższe pochłanianie tlenu (VO_2peak) oraz wydalanie dwutlenku węgla (VCO₂)przy podwyższonej wentylacji minutowej w porównaniu z osobami zdrowymi, co skutkuje wzrostem stosunku VE/VCO₂. Wraz z zaawansowaniem niewydolności serca spada szczytowe pochłanianie tlenu, a wzrasta wentylacja w trakcie wysiłku. Wiele prac wskazuje na to, że wzór oddychania u pacjentów z PNS jest wynikiem niskiego VT i wysokiego Bf. Przyczyna jest niejasna, ale może do tego prowadzić wzrost tzw. przestrzeni martwej płuc, co mogłoby jednocześnie tłumaczyć wzrost VE/VCO_2slope. Są jednak przykłady dowodzące, że przestrzeń martwa płuc wśród chorych z PNS i zdrowych jest taka sama. W związkuz tym wzrost poziomu VE/VCO_2slope musi być rezultatem innych mechanizmów, wśród których wymienia się:

• zaburzenia stosunku wentylacja-perfuzja,

• nieprawidłowa dyfuzja gazów metabolicznych,

• niewydolność mięśni oddechowych,

• podwyższona wrażliwość obwodowych chemoreceptorów na dwutlenek węgla oraz jony wodorowe H+.