Ko­men­tarz do ar­ty­ku­łu: PO­SZE­RZA­JĄC MO­ŻLI­WO­ŚCI DXA PO­ZA PO­MIAR GĘ­STO­ŚCI MI­NE­RAL­NEJ KO­ŚCI: ANA­LI­ZA BU­DO­WY BLIŻ­SZE­GO OD­CIN­KA KO­ŚCI UDO­WEJ pu­bli­ko­wa­ne­go w lutowym numerze „Medycyny po Dyplomie” (MpD 17/2)

Ko­men­tarz

In­ży­nie­ryj­ny tekst pra­cy sta­no­wi prze­gląd sta­nu wie­dzy od­no­śnie moż­li­wo­ści za­sto­so­wa­nia tech­ni­ki po­dwój­nej ab­sorp­cjo­me­trii fo­to­no­wej (DE­XA) dla oce­ny nie tyl­ko po­wierzch­nio­wej gę­sto­ści mi­ne­ral­nej bliż­sze­go koń­ca ko­ści udo­wej. Au­tor wska­zu­je na zna­ne wa­lo­ry tech­ni­ki DE­XA, od­no­sząc je jed­no­cze­śnie do za­gad­nień wy­trzy­ma­ło­ści ko­ści. Słusz­nie stwier­dza, że pa­ra­me­try wy­trzy­ma­ło­ści mo­gą zo­stać okre­ślo­ne