Choroba Ealesa – obecne poglądy na diagnostykę i leczenie

Wprowadzenie
Chorobę Ealesa po raz pierwszy opisał w 1880 i 1882 r. brytyjski okulista Henry Eales, który sądził, że nie jest ona związana z zapaleniem. Dotychczas nie określono właściwie definicji ani etiologii tej choroby. W ostatnich latach badania kliniczne i podstawowe dostarczyły kluczowych informacji pozwalających zrozumieć cechy kliniczne i etiologię choroby Ealesa. Od czasu opublikowania przez autorów niniejszego artykułu doniesienia poświęconego tej chorobie w 2002 r. wiedza o niej bardzo się pogłębiła. Celem tego opracowania jest ocena współczesnych poglądów na etiopatogenezę choroby Ealesa i postępowanie z dotkniętymi nią osobami, dokonana na podstawie wyników badań klinicznych, biochemicznych, immunologicznych i z zakresu biologii molekularnej. Klasyfikacja Saxena i Kumar przedstawili niedawno nowy system określania stopnia zaawansowania choroby Ealesa, który uznali za przydatny w jej klasyfikacji i ocenie ciężkości jej przebiegu (tabela).