Co znajdziesz w artykule?
  • Obecnie czas spędzany przed ekranami cyfrowymi znacznie się wydłużył i wciąż wydłuża. Ma to swoje konsekwencje zdrowotne – niniejszy artykuł został poświęcony okulistycznym działaniom niepożądanym związanym z długotrwałą ekspozycją oczu na ekrany cyfrowe
Spis treści

Obecnie dzieci i młodzież dorastają w społeczeństwie, w którym nowoczesna technologia stała się nieodłączną częścią codziennego życia. Zwiększenie czasu ekspozycji przed cyfrowym ekranem stało się istotnym zagrożeniem dla zdrowia publicznego, ponieważ obecnie dzieci coraz bardziej polegają na technologii zarówno w kontekście interakcji społecznych, jak i w procesie edukacji. Zgodnie z doniesieniami Optical Society of America najczęstszymi manifestacjami ekspozycji na ekran komputerowy są:

uczucie zmęczenia oczu, bóle głowy, zaburzenia widzenia, suchość oczu oraz dolegliwości bólowe w obrębie szyi i ramion. Długotrwałe narażenie oczu na patrzenie na ekrany komputerów przyczynia się również do rozwoju oraz progresji krótkowzroczności u dzieci. Skutki długotrwałej ekspozycji na urządzenia elektroniczne nie dotyczą jedynie oczu populacji pediatrycznej, chociaż dostęp do urządzeń odbywa się przede wszystkim za pośrednictwem oka i z tym narządem jest kojarzony. Konsekwencje zdrowotne i sprawności ogólnoustrojowej obejmują m.in. zwiększoną częstość występowania otyłości, chorób układu krążenia, zaburzenia snu, zmniejszoną zdolność skupiania uwagi.

Czas oglądania ekranu

Czas oglądania ekranu (SVT – screen viewing time) to ogólny okres, który dana osoba poświęca na obserwację lub używanie dowolnego urządzenia cyfrowego lub elektronicznego, takiego jak tablet, komputer, smartfon lub telewizor 1 . Badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii wykazały, że 68% dzieci intensywnie korzysta z komputerów, a 54% podejmuje aktywność w internecie po ukończeniu 3 r.ż. 2 World Health Organization (WHO) określiła, że dzieci <2 r.ż. powinny mieć zerowy SVT, natomiast u dzieci w wieku 2-5 lat SVT, który trwa ponad godzinę w ciągu doby, jest dla nich nadmierny 3 .

Obecnie możliwe jest już zaobserwowanie skutków długotrwałego SVT, do których należą zmiany fizyczne, psychospołeczne, behawioralne 1 . Najlepiej zbadanym efektem SVT jest zmniejszona aktywność fizyczna u dzieci i młodzieży prowadząca do otyłości. World Health Organization zaleca co najmniej 2 godziny ćwiczeń ruchowych dziennie dla dzieci i młodzieży 4 .

Cyfrowe zmęczenie oczu

Cyfrowe zmęczenie oczu (DES – digital eye strain) to zjawisko dotykające miliony osób na całym świecie i jest związane ze stale rosnącym korzystaniem z ekranów cyfrowych 5 . Patofizjologia DES jest wieloczynnikowa. Składają się na nią m.in. 6 :

  • obniżony poziom kontrastu liter w porównaniu z tłem ekranów cyfrowych
  • odblaski ekranu
  • niewłaściwa odległość
  • niewłaściwy kąt patrzenia na ekrany cyfrowe
  • złe warunki oświetleniowe
  • niewłaściwa postawa podczas użytkowania
  • rzadkie mruganie.

Dodatkowe skupienie wzroku i ruchy gałek ocznych umożliwiające lepszą widoczność ekranu cyfrowego u osób podatnych lub z niewyrównanymi wadami refrakcji mogą pogłębić schorzenie 7 . Wyświetlacze smartfonów oraz komputerów emitują światło o długości fali 380-500 nm, znane jako światło niebieskie. Te fale o wysokiej energii mają potencjalnie szkodliwe działanie na narząd wzroku, począwszy od podrażnienia, aż po uszkodzenie siatkówki oka 8 .

Objawy DES można podzielić na trzy kategorie:

  • związane z powierzchnią oka spowodowane rzadkim mruganiem i rozwojem suchości oka, do których należą 7, 9 :
    • podrażnienie/pieczenie oczu
    • suchość oczu
    • zmęczenie oczu
    • wrażliwość na jasne światło
    • dyskomfort oczu
  • związane z akomodacją lub konwergencją będące następstwem nadmiernej pracy; są nimi:
    • niewyraźne widzenie do bliży lub dali po użyciu komputera
    • trudności w ponownym ustawianiu ostrości z jednej odległości na drugą
    • podwójne widzenie 7
  • pozagałkowe, czyli objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak:
    • dyskomfort ciała
    • ból głowy
    • ból szyi
    • ból ramion
    • ból pleców 10 .

Mohana i wsp. przeprowadzili badanie na temat DES w populacji indyjskiej wśród 217 dzieci w wieku 13 ± 2,45 roku. Wykazali, że średni czas spędzony przy urządzeniu cyfrowym wyniósł 3,9 ± 1,9 godziny, a najpopularniejszym (61,7%) urządzeniem był smartfon. Częstość występowania DES w tej grupie wyniosła 50,23%, w tym 26,3% przypadków lekkich, 12,9% umiarkowanych i 11,1% ciężkich. Najczęściej zgłaszanymi objawami były swędzenie i ból głowy (n = 117, 53,9%) 11 .

Z kolei Kaur i wsp. badali grupę 305 rodziców, aby ocenić wiedzę, wzorce i praktyki związane z korzystaniem z urządzeń cyfrowych przez dzieci biorące udział w zajęciach online. Najczęściej wykorzystywanym narzędziem był smartfon (86,3%). Częstość występowania DES wyniosła 64,6%. Analiza ujawniła dużą lukę w wiedzy rodziców na temat bezpiecznego korzystania z urządzeń cyfrowych. Istnieje więc potrzeba szerzenia masowej świadomości na temat skutków nadmiernego czasu spędzanego przed ekranem przez dzieci w postaci cyfrowego zmęczenia oczu i krótkowzroczności, a także środków korygujących, aby tego uniknąć 12 .

Zespół suchego oka

Wydłużony czas, który młodzież spędza przed ekranami, jest zjawiskiem o skali światowej. Obserwuje się coraz większą liczbę przypadków zespołu suchego oka (DED – dry eye disea­se) u dzieci, co się wiąże ze zmniejszeniem częstości mrugania podczas długotrwałego korzystania z ekranów 13 .

Muntza i wsp. przygotowali ankietę, którą wypełniło 456 respondentów w Nowej Zelandii, dotyczącą nawyków korzystania z ekranu oraz objawów ocznych, posługując się 5-elementowym kwestionariuszem suchego oka (DEQ-5) i oceny objawów suchego oka (SANDE). Respondenci w średnim wieku 24 ± 10 lat zgłosili, że ich średni tygodniowy czas spędzany przed ekranem to 43,7 ± 24,4 godziny. Długotrwałe używanie ekranu przez młode osoby wiązało się z modyfikacjami w częstości mrugania oraz objawami analogicznymi do tych obserwowanych u pacjentów z DED 13 .

Esotropia

Ostra nabyta towarzysząca esotropia to stosunkowo rzadka forma zeza, charakteryzująca się nagłym wystąpieniem zeza zbieżnego z diplopią. Przyczyną może być trudność utrzymania równowagi między siłami konwergencji a dywergencji oka, zwłaszcza u pacjentów z nieskorygowaną krótkowzrocznością lub po stresie fizycznym albo psychicznym. W ostatnich latach przypadki nabytej towarzyszącej esotropii zostały skojarzone z nadmiernym użytkowaniem widzenia z bliska z powodu powszechnego korzystania z komputerów, tabletów i smartfonów 14 .

Mohana i wsp. przebadali dzieci w wieku 6-18 lat, u których niedawno wystąpiła esotropia trwająca <1 miesiąc, bez podobnej historii w przeszłości. Do badania włączono 8 chłopców w wieku 12,5 ± 4,2 roku z rozpoznaniem tego zaburzenia. Średni czas korzystania ze smartfona wyniósł 4,6 + 0,7 godziny dziennie. Pięcioro dzieci miało emetropię, jedno krótkowzroczność, jedno krótkowzroczność pozorną i jedno nadwzroczność. Kąt odchylenia do bliży i dali osiągnął wartość odpowiednio 48,1 ± 16,4 PD i 49,3 ± 15,9 PD przy prawidłowej motoryce oczu. Siedmioro dzieci skarżyło się na podwójne widzenie we wszystkich spojrzeniach. Wyniki wykazały, że długotrwałe przebywanie w czasie pracy w pobliżu smartfona do e-learningu może prowadzić u dzieci do rozwoju ostrej nabytej towarzyszącej esotropii 15 .

Lee i wsp. opisali grupę 12 nastolatków z nagłą nabytą jednoczesną esotropią, którzy korzystali ze smartfonów >4 godziny dziennie. Autorzy sugerowali, że nadmierne użytkowanie tego urządzenia może prowadzić do zakłóceń w akomodacji i konwergencji, co skutkuje dynamicznym aktywowaniem mięśni prostych przyśrodkowych i tym samym rozwojem wyraźnej esotropii. Co istotne, wyniki poprawiły się u wszystkich pacjentów po przerwie w ekspozycji na wyświetlacze smartfonów trwającej miesiąc. Niemniej u 5 badanych konieczna była operacja zeza – wyniki pooperacyjne były satysfakcjonujące pod względem ustawienia gałki ocznej i ostrości wzroku 16 .

Krótkowzroczność

Obecnie krótkowzroczność jest rozpoznawana jako znaczący problem zdrowia publicznego na globalną skalę. Wskaźnik jej występowania różni się w zależności od lokalizacji geograficznej – w Azji odsetek dzieci w wieku szkolnym cierpiących na krótkowzroczność sięga 80-90%, w Europie zaś jest on niższy 17 . Szacuje się, że do 2050 r. 5 mld osób na całym świecie będzie cierpieć na krótkowzroczność 18 .

Alvarez-Peregrina i wsp. w latach 2016, 2017 i 2019 przebadali w Hiszpanii 7497 dzieci. Średni wiek uczestników wyniósł 6,16 ± 0,78 roku. Okazało się, że 35,5% dzieci miało emetropię, 46,6% nadwzroczność i 18% krótkowzroczność. Autorzy badania sprawdzali progresję wad wzroku w ciągu 4 lat, mierząc czas spędzany przed ekranem urządzeń elektronicznych i spędzony na aktywności fizycznej. Za­obserwowali, że dłuższy czas spędzany na korzystaniu z urządzeń cyfrowych był powiązany z wyższym wskaźnikiem krótkowzroczności. Dostrzeżono różnice w zależności od wieku, co oznacza, że nie stwierdzono związku w korzystaniu z urządzeń cyfrowych i krótkowzroczności u dzieci w wieku 5 i 6 lat, ale istniał taki w populacji 7-latków. Dodatkowo u tych, które (wg doniesień) spędzały więcej czasu na świeżym powietrzu, ryzyko rozwoju krótkowzroczności było niższe 17 .

Kaya i wsp. sprawdzili związek między czasem spędzonym przed ekranem cyfrowym a rozwojem i postępem krótkowzroczności podczas pandemii COVID-19 (coronavirus disease 2019) wywołanej koronawirusem 2 (SARS-CoV-2 – severe acute respiratory syndrome coronavirus 2). Do badania włączono 255 dzieci w wieku 7-18 lat poddanych regularnym pomiarom refrakcji przed pandemią i po niej. Podzielono je na dwie grupy ze względu na początkowy stan refrakcji: emetropię i krótkowzroczność. Przeanalizowano związek między zmianami współczynnika refrakcji sferycznej (SER spherical equivalent refraction) a czasem korzystania z ekranu cyfrowego przed pandemią i po niej. W czasie pandemii w grupie emetropowej czas przed ekranem cyfrowym wydłużył się o 5,98 ± 2,13 godziny/24 godziny, a średni SER spadł z −0,02 do −0,55 D (p <0,001). Natomiast w grupie dzieci z krótkowzrocznością czas przed ekranem cyfrowym wydłużył się o 6,25 ± 2,36 godziny, a średni SER spadł z −1,82 do −2,72 D (p <0,001). Stwierdzono istotną korelację między wydłużeniem czasu przed ekranem cyfrowym a zmianą SER w grupach emetropowych i krótkowzrocznych (odpowiednio r = −0,261, p = 0,015, r = −0,269, p = 0,001) 19 .

Wanga i wsp. przeprowadzili badanie, którego celem była ocena wpływu izolacji domowej podczas pandemii COVID-19 na postęp krótkowzroczności u dzieci i młodzieży w Chong­qing w Chinach. W latach 2020 i 2019 przebadano ogółem odpowiednio 1733 i 1728 uczniów. Odsetek tych z krótkowzrocznością w 2020 r. osiągnął 55,02% i był wyższy niż w 2019 r. (44,62%). Średni współczynnik refrakcji równoważnika sferycznego (−1,94 ± 2,13 D) w 2020 r. był niższy niż w 2019 r. (−1,64 ± 5,49 D, p <0,001). Badanie dowiodło, że zwiększona ekspozycja na ekran cyfrowy przyczynia się do postępu krótkowzroczności u dzieci i młodzieży 20 .

Nieokulistyczne skutki ekspozycji na ekran cyfrowy

Godziny spędzone w ciągu dnia przed cyfrowym ekranem niosą ze sobą wiele innych konsekwencji niż wady narządu wzroku. Jedną z pierwszych zbadanych konsekwencji zdrowotnych jest otyłość związana ze zmniejszoną aktywnością fizyczną 21 . Według różnych badaczy nadmierne SVT wpływa na układ sercowo-naczyniowy. Niektóre badania dowodzą powiązania między nadmiernym SVT w dzieciństwie z chorobami układu krążenia, głównie wydolnością układu krążenia, ciś­nieniem krwi, insulinoopornością i poziomem cholesterolu 22 .

Kolejne skutki nadmiernego SVT to wpływ na zdrowie psychiczne młodzieży, w tym 23, 24 :

  • depresja
  • stany lękowe
  • zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD – attention deficit hyperactivity disorder)
  • problemy behawioralne
  • gorszej jakości i krótszy sen
  • późniejsze zasypianie.

Podsumowanie

Zależność od urządzeń elektronicznych i wynikający z tego czas spędzany przed ekranem cyfrowym przed pandemią COVID-19 i po niej stanowią część współczesnej „normalności” 25 . Czas ekranowy wydłuża się z roku na rok. W 2018 r. 5% dzieci w wieku 5-7 lat na całym świecie posiadało już telefon komórkowy, a 42% własny tablet. Średni czas spędzany przed ekranem przez grupę 8-12-latków wzrósł o 49 minut dziennie w ciągu 3 lat, przy średnim czasie korzystania z ekranu wynoszącym 4 godziny i 18 minut w 2016 r. do 5 godzin i 7 minut w 2019 r. 17

Istnieje kilka sposobów, aby ograniczyć rozwój skutków niepożądanych dla zdrowia z powodu używania cyfrowych ekranów. Najpewniejszym jest ograniczenie SVT oraz podejmowanie większej aktywności fizycznej. Metoda 20/20/20 (patrzenie na przedmioty oddalone o >20 stóp przez 20 sekund po 20 minutach używania urządzenia wyświetlającego) jest metodą bardzo rozpowszechnioną w literaturze 26 . Zwiększanie ergonomicznych zachowań zdrowotnych, a także tworzenie ergonomicznego środowiska pracy to dobry sposób na unikanie DES u użytkowników ekranów. Odkryto, że noszenie okularów komputerowych koryguje wady refrakcji. Objawy suchego oka można skutecznie złagodzić za pomocą sztucznych łez i obecności w diecie kwasów tłuszczowych omega-3. Dobrym pomysłem byłoby również przygotowanie wytycznych dla rodziców na temat czasu ekranowego, a także powikłań jego nadmiernego stosowania w sektorach edukacji i zdrowia 10 .

Abstract

The impact of electronic devices on children’s eyes: what will the future bring?

Nowadays, children and adolescents are growing up in a society where modern technology has become an integral part of their daily lives. The increased time of exposure to digital screens has become a significant threat to public health as children increasingly rely on technology both in the context of their social interactions and education. Based on reports from the American Optometric Association, the most common manifestations of computer screen exposure include eye fatigue, headaches, vision disturbances, dry eyes, and pain i n the neck and shoulders. A prolonged exposure to computer screens also increases the risk of myopia in children. The effects of a prolonged exposure to electronic devices not only impact children’s eyes but they also affect their overall health and well-being, including increased rates of obesity, cardiovascular diseases, sleep disorders and a reduced attention span.

Piśmiennictwo
  1. 1. Jain S, Shrivastava S, Mathur A, et al. Prevalence and Determinants of Excessive Screen Viewing Time in Children Aged 3-15 Years and Its Effects on Physical Activity, Sleep, Eye Symptoms and Headache. Int J Environ Res Public Health 2023;20(4):3449. doi: 10.3390/ijerph20043449
  2. 2. Palaiologou I. Children under five and digital technologies: implications for early years pedagogy. European Early Childhood Education Research Journal 2014;24(1):1-20. doi: 10.1080/1350293X.2014.929876
  3. 3. Guidelines on Physical Activity, Sedentary Behaviour and Sleep for Children under 5 Years of Age. WHO, Geneva 2019
  4. 4. Global Recommendations on Physical Activity for Health. WHO Press, Geneva 2010
  5. 5. Mataftsi A, Seliniotaki AK, Moutzouri S, et al. Digital eye strain in young screen users: A systematic review. Prev Med 2023;170:107493. doi: 10.1016/j.ypmed.2023.107493
  6. 6. Sheppard AL, Wolffsohn JS. Digital eye strain: prevalence, measurement and amelioration. BMJ Open Ophthalmol 2018 Apr 16;3(1):e000146. doi: 10.1136/bmjophth-2018-000146
  7. 7. Kaur K, Gurnani B, Nayak S, et al. Digital Eye Strain – A Comprehensive Review. Ophthalmol Ther 2022;11(5):1655-80. doi: 10.1007/s40123-022-00540-9
  8. 8. Madhan MRR. Computer vision syndrome. Nurs J India 2009;100(10):236-7
  9. 9. Usgaonkar U, Parkar SRS, Shetty A. Impact of the use of digital devices on eyes during the lockdown period of COVID-19 pandemic. Indian J Ophthalmol 2021;69(7):1901-6. doi: 10.4103/ijo.IJO_3500_20
  10. 10. Bhattacharya S, Heidler P, Saleem SM, et al. Let There Be Light-Digital Eye Strain (DES) in Children as a Shadow Pandemic in the Era of COVID-19: A Mini Review. Front Public Health 2022;10:945082. doi: 10.3389/fpubh.2022.945082
  11. 11. Mohan A, Sen P, Shah C, et al. Prevalence and risk factor assessment of digital eye strain among children using online e-learning during the COVID-19 pandemic: Digital eye strain among kids (DESK study-1). Indian J Ophthalmol 2021;69(1):140-4. doi: 10.4103/ijo.IJO_2535_20
  12. 12. Kaur K, Kannusamy V, Gurnani B, et al. Knowledge, Attitude, and Practice Patterns Related to Digital Eye Strain Among Parents of Children Attending Online Classes in the COVID-19 Era: A Cross-sectional Study. J Pediatr Ophthalmol Strabismus 2022;59(4):224-35. doi: 10.3928/01913913-20211019-01
  13. 13. Muntz A, Turnbull PR, Kim AD, et al. Extended screen time and dry eye in youth. Cont Lens Anterior Eye 2022;45(5):101541. doi: 10.1016/j.clae.2021.101541
  14. 14. Vagge A, Giannaccare G, Scarinci F, et al. Acute Acquired Concomitant Esotropia From Excessive Application of Near Vision During the COVID-19 Lockdown. J Pediatr Ophthalmol Strabismus 2020;57:e88-e91. doi: 10.3928/01913913-20200828-01
  15. 15. Mohan A, Sen P, Mujumdar D, et al. Series of cases of acute acquired comitant esotropia in children associated with excessive online classes on smartphone during COVID-19 pandemic; digital eye strain among kids (DESK) study-3. Strabismus 2021;29(3):163-167. doi: 10.1080/09273972.2021.1948072
  16. 16. Lee HS, Park SW, Heo H. Acute acquired comitant esotropia related to excessive Smartphone use. BMC Ophthalmol 2016;16(37). doi: 10.1186/s12886-016-0213-5
  17. 17. Alvarez-Peregrina C, Sánchez-Tena MÁ, Martinez-Perez C, et al. The Relationship Between Screen and Outdoor Time With Rates of Myopia in Spanish Children. Front Public Health 2020;8:560378. doi: 10.3389/fpubh.2020.560378
  18. 18. Wong CW, Tsai A, Jonas JB, et al. Digital Screen Time During the COVID-19 Pandemic: Risk for a Further Myopia Boom? Am J Ophthalmol 2021;223:333-7. doi: 10.1016/j.ajo.2020.07.034
  19. 19. Kaya P, Uzel MM. Development and progression of myopia in children during the COVID-19 pandemic in urban area in Turkey. Int Ophthalmol 2023;43(10):3823-9. doi: 10.1007/s10792-023-02824-w
  20. 20. Wang W, Zhu L, Zheng S, et al. Survey on the Progression of Myopia in Children and Adolescents in Chongqing During COVID-19 Pandemic. Front Public Health 2021;9:646770. doi: 10.3389/fpubh.2021.646770
  21. 21. Priftis N, Panagiotakos D. Screen Time and Its Health Consequences in Children and Adolescents. Children (Basel) 2023;10(10):1665. doi: 10.3390/children10101665
  22. 22. Sina E, Buck C, Veidebaum T, et al. Media use trajectories and risk of metabolic syndrome in European children and adolescents: the IDEFICS/I.Family cohort. Int J Behav Nutr Phys Act 2021;18(1):134. doi: 10.1186/s12966-021-01186-9
  23. 23. Marin-Dragu S, Forbes A, Sheikh S, et al. Associations of active and passive smartphone use with measures of youth mental health during the COVID-19 pandemic. Psychiatry Res 2023;326:115298. doi: 10.1016/j.psychres.2023.115298
  24. 24. Lin Y, Zhang X, Huang Y, et al. Relationships between screen viewing and sleep quality for infants and toddlers in China: A cross-sectional study. Front Pediatr 2022;10:987523. doi: 10.3389/fped.2022.987523
  25. 25. Munsamy AJ, Chetty V, Ramlall S. Screen-based behaviour in children is more than meets the eye. S Afr Fam Pract 2022;64(1):e1-e4. doi: 10.4102/safp.v64i1.5374
  26. 26. Coles-Brennan C, Sulley A, Young G. Management of digital eye strain. Clin Exp Optom 2019;102(1):18-29. doi: 10.1111/cxo.12798