Streszczenie
Stanowisko American Academy of Pediatrics (AAP) „Relacja między pediatrą-pacjentem-rodziną: wyznaczanie granic” skupia się na zachowaniu odpowiednich nieprzekraczalnych granic. Strategia komentuje pięć obszarów zainteresowania:1) opieka medyczna nad własnymi dziećmi oraz dziećmi krewnych lub przyjaciół stanowi etycznie niebezpieczne zagadnienie z powodu poufności (informacji) i powinno się unikać takich sytuacji z wyjątkiem błahych dolegliwości lub stanów nagłych, 2) wszystko, co przekracza (pod względem wartości) skromny prezent może niekorzystnie wpływać na zachowanie właściwych granic, 3) uczuciowy i seksualny związek z pacjentem stanowi poważne naruszenie relacji terapeutycznych i zawsze jest niewłaściwe, należy również unikać związków uczuciowych z członkami rodziny pacjenta, 4) niezamierzone okazanie seksualności we wzajemnych stosunkach pediatra-pacjent może nastąpić podczas okazywania sympatii lub empatii przez język ciała i słowa, dlatego pediatra powinien dążyć do ciepłych, przyjacielskich stosunków, unikając jednocześnie niefortunnej osobistej zażyłości, oraz 5) do zapłaty bezgotówkowej, np.wymiana usług lub barter, należy podchodzić bardzo ostrożnie, gdyż istnieje problem właściwej kompensacji, zaś nasilony osobisty kontakt może zaburzać relacje zawodowe.
Niektóre z tych zagadnień dotyczących granic, szczególnie 1, 2 i 5 mogą mieć różne implikacje w małych miejscowościach, gdzie bliskie spotkania są nieuniknione, a nawet mogą zacieśniać kontakty zawodowe.
Wytyczne AAP mogą pomóc w zidentyfikowaniu ważnej kwestii, czego nie należy robić, ale niewiele mówią o pozytywnych aspektach idealnych relacji lekarz pediatra-pacjent-rodzina. Wprawdzie niewłaściwe zachowania są ważnym zagadnieniem, jednak prawdopodobnie stanowią tylko drobną część publicznie wyrażanych potrzeb, pragnień i niezadowolenia z pediatrów. Pacjenci i rodziny wyrażają większą obawę o ograniczenie zaangażowania ze strony lekarza charakteryzujące się niedostatecznymi wysłuchaniem, empatią i komunikacją.
Dodaj do ulubionych