Streszczenie
Wprowadzenie
Współwystępowanie hiponatremii z katatonią opisano na podstawie przypadku,w którym podejrzewano, że przyczyną stanu katatonicznego mogły być zaburzenia gospodarki elektrolitowej. Autorzy tego artykułu opisują cztery przypadki, które zdają się dostarczać dowodów, że hiponatremia i towarzyszące jej nadmierne spożycie wody (a w jednym z przypadków połykanie ciał obcych) nie wywołują katatonii, a powstają w wyniku tego samego zasadniczego procesu co stan katatoniczny. Możliwe, że picie nadmiernych ilości wody i hiponatremia są przejawami katatonii i jako takie powinny być rozumiane i leczone.
Katatonia jest stosunkowo często występującym zespołem dysregulacji psychomotorycznej, charakteryzującym się takimi objawami jak: mutyzm, znieruchomienie, negatywizm lub wprost przeciwnie: skrajne pobudzenie – nierzadko z echolalią i echopraksjami. Objawy takie jak katalepsja czy giętkość woskowa (kończyny pozostają w pozycji nadanej przez osobę z zewnątrz) towarzyszą zwykle mutyzmowi i znieruchomieniu. Inne objawy, jak gegenhalten (dosłownie „ruch i zatrzymanie”, gdy pacjenci początkowo poddają się ruchom wykonywanym przez osobę z zewnątrz, by następnie stawić opór) mogą być obserwowane w obu postaciach. Katatonia może występować w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego, depresji lub schizofrenii i może być pierwszym objawem chorób somatycznych, w tym zakażeń, zaburzeń metabolicznych, nowotworów, chorób autoimmunologicznych i zatruć.
Metody
Opisano pacjentów oddziałów szpitalnych, poradni konsultacyjnych i leczonych ambulatoryjnie. Zgodę i gwarancję ochrony danych uzyskano, gdy ich stan uległ poprawie. Wszyscy chorzy zgodzili się na opisanieich przypadków. Zebrane informacje ponownie przejrzano, a cechy epizodów choroby zapisano i zestawiono w tabelach, zwracając szczególną uwagę na występowanie i wzajemne oddziaływania między przejawami katatonii i nadmiernym spożyciem płynów lub połykaniem ciał obcych. U każdego z pacjentów nasilenie objawów katatonii w przebiegu opisanego epizodu choroby oceniono przy użyciu skali Bush-Francis Catatonia Rating Scale (BFCRS). W żadnym przypadku nie były dostępne wartości osmolalności. Założono, że osmolalność osocza i moczu była mała wtedy, gdy małe było stężenie sodu. To założenie nie zawsze jest prawdziwe, jednak uznano, że w opisywanych przypadkach jest prawdziwe, w związku z piciem nadmiernych ilości wody.
Dodaj do ulubionych