Leczenie łuszczycy u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C według Medical Board National Psoriasis Foundation

CEL

Celem było ustalenie konsensusu dotyczącego leczenia łuszczycy u chorych ze współistniejącym zakażeniem HCV.

METODY

Dokonano przeglądu piśmiennictwa dotyczącego powszechnych metod leczenia łuszczycy i ich hepatotoksyczności.

OGRANICZENIA

Dostępne są wyniki kilku badań opartych na dowodach naukowych dotyczących ogólnego leczenia łuszczycy u chorych cierpiących wcześniej na chorobę wątroby.

PODSUMOWANIE

Nie przeprowadzono dużych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą dotyczących leczenia łuszczycy u pacjentów z HCV, potrzebne są zatem dalsze badania.

SŁOWA KLUCZOWE

wirusowe zapalenie wątroby typu C, fototerapia, łuszczyca, leczenie ogólne, leczenie miejscowe

W Stanach Zjednoczonych zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C jest najczęstszą krwiopochodną chorobą zakaźną. Uważa się, że zakażonych jest około 4 milionów osób w Stanach Zjednoczonych i 200 milionów na całym świecie. Szacuje się, że wskaźnik przetrwałego zakażenia po ostrej infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) sięga 70%. Przewlekłe zakażenie HCV może prowadzić do marskości, schyłkowej choroby wątroby i raka wątrobowokomórkowego. Obecne leczenie przewlekłego zakażenia HCV obejmuje stosowanie interferonu alfa w monoterapii lub skojarzonego z rybawiryną. Wskaźniki odpowiedzi na to leczenie, określane jako utrzymująca się eradykacja wirusa, wahają się od 35 do 45% i wiążą się z ciężkimi działaniami niepożądanymi. Jednym z możliwych działań niepożądanych leczenia zakażenia HCV jest zaostrzenie przebiegu łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS) u zakażonych HCV chorych na łuszczycę.
Leczenie chorych z łuszczycą i zakażeniem HCV jest złożone, ponieważ łuszczyca może być wywoływana lub pogarszana przez interferon alfa, który jest lekiem standardowo wykorzystywanym w terapii zakażenia HCV. Ponadto, większość terapii systemowych łuszczycy może być ryzykowna u chorych z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Sugeruje się, aby dermatolodzy leczyli tych chorych we współpracy z hepatologami i monitorowali wiremię w czasie leczenia. W przypadku zmian ograniczonych terapią pierwszego rzutu jest leczenie miejscowe lub skojarzenie leczenia miejscowego z fototerapią promieniowaniem ultrafioletowym (UV). Leczenie ogólne, dopuszczone przez Food and Drug Administration (FDA) w leczeniu łuszczycy, takie jak leki anty TNF, metotreksat, psoraleny z UVA (PUVA) i cyklosporyna były badane u chorych na łuszczycę bez współwystępujących chorób. U tych pacjentów stosowanie metotreksatu wiązało się z uszkodzeniem wątroby i polekowym zapaleniem wątroby. Doustny psoralen, chociaż jest metabolizowany w wątrobie, nie ma bezpośredniego działania hepatotoksycznego. W przypadku zakażenia HCV miejscowe stosowanie psoralenu może być bezpieczniejsze w porównaniu z jego podawaniem ogólnym. Leczenie metotreksatem zwiększa częstość występowania hepatotoksyczności, gdy obecne są inne czynniki ryzyka choroby wątroby i jest przeciwwskazane u chorych z rozpoznanym zakażeniem HCV.