Streszczenie
Według Cryera chory na cukrzycę typu 1 doświadcza średnio dwóch epizodów hipoglikemii tygodniowo i jednego epizodu ciężkiej hipoglikemii rocznie. Epizody ciężkiej hipoglikemii rzadziej występują wśród chorych na cukrzycę typu 2. W badaniu U.K. Prospective Diabetes Study (UKPDS) wykazano, że ciężkiej hipoglikemii doświadcza rocznie około 0,7% chorych przyjmujących pochodne sulfonylomocznika i 2,3% leczonych insuliną. Wśród chorych na cukrzycę typu 2 najczęściej hipoglikemię obserwowano w grupie leczonej insuliną.
W cukrzycy prawidłowa reakcja organizmu na hipoglikemię jest znacznie upośledzona, także przez stosowanie egzogennej insuliny lub leków zwiększających wydzielanie insuliny endogennej. U chorych na cukrzycę fizjologiczne objawy i negatywne konsekwencje hipoglikemii mogą powodować znaczny strach przed hipoglikemią i lęk związany z możliwością jej wystąpienia. Co więcej, personel medyczny może nie intensyfikować terapii z obawy przed wywołaniem hipoglikemii. Hipoglikemia stanowi dla wielu chorych znany czynnik ograniczający osiągnięcie euglikemii.
Kluczowe badania, takie jak UKPDS i Diabetes Control and Complications Trail nie pozostawiły wątpliwości, że poprawa kontroli glikemii zapobiega lub opóźnia wystąpienie powikłań mikronaczyniowych i może także zmniejszyć częstość występowania incydentów makronaczyniowych. Z tego powodu zarówno personel medyczny, jak i chorzy powinni dążyć do osiągnięcia euglikemii, jednocześnie starając się ograniczyć występowanie hipoglikemii. Ryzyko wystąpienia hipoglikemii nie powinno być wymówką w rezygnacji z osiągania optymalnej kontroli glikemii.
Definiowanie hipoglikemii
Stężenie glukozy <70 mg/dl jest ogólnie uważane za poziom alarmowy, który powinien mobilizować chorych na cukrzycę do podejmowania odpowiednich działań. Grupa badawcza do spraw hipoglikemii America Diabetes Association (ADA) nie zdefiniowała hipoglikemii, jak to dotychczas było prezentowane w tradycyjny sposób w większości materiałów edukacyjnych (np. jako łagodną, umiarkowaną lub ciężką). Hipoglikemię podzielono na objawową, bezobjawową i ciężką.
Dodaj do ulubionych