Streszczenie
CLAUDE BERNARD
„Wielcy ludzie – choćby byli królami – są tacy jak my: mylą się tak jak wszyscy”. Autor tych słów nie był filozofem z wykształcenia, ukończył studia medyczne, a nazywany jest ojcem fizjologii. Claude Bernard stworzył podstawy fizjologii eksperymentalnej, odkrył glikogen i jego przemiany, opisał rolę enzymów trzustkowych w procesie trawienia, odkrył nerwy naczynioruchowe. Claude Bernard jako pierwszy wykonał i nazwał to, co zrobił – „cewnikowanie serca”. W 1844 roku umieścił termometr rtęciowy w tętnicy szyjnej konia, przez zastawkę aortalną dostał się do lewej komory serca i zarejestrował temperaturę krwi. Potem wprowadził termometr przez żyłę szyjną do prawej komory i stwierdził, że temperatura w prawej części serca była tylko o kilkadziesiąt setnych stopnia wyższa w porównaniu z temperaturą w komorze lewej, co burzyło uznaną teorię, że ciepło u zwierząt jest wynikiem wymiany gazowej podczas przepływu krwi przez płuca. Przez następne ćwierć wieku przeprowadzał kolejne doświadczenia, cewnikując zwierzęta różnych gatunków i mierząc ciśnienia w jamach serca w zmiennych warunkach.
Claude Bernard urodził się w 1813 roku we Francji, w małej wiosce 40 km na północny zachód od Lyonu, gdzie ciągną się winnice pokrywające wzgórza regionu Beaujolais. Młody Claude przyuczał się do zawodu farmaceuty, jednak bardziej ciągnęło go w stronę teatru. W czasie studiowania formuł eliksirów i naparów napisał kilka sztuk, wystawianych na scenie, z których tylko jedna, pięcioaktowy dramat historyczny „Arthur de Bretagne”, wyszła poza manuskrypt i przetrwała do naszych czasów. Jego twórczość jako dramatopisarza nie spotkała się jednak z oczekiwanym uznaniem ludzi zaangażowanych w teatr, czego wyrazem była taka sugestia: „Zajmowałeś się farmacją, dlaczego nie miałbyś studiować medycyny; może byłbyś lepszy w pisaniu prac naukowych?”. Miażdżąca krytyka trafiła na podatny grunt – Claude Bernard po przygotowaniach zdał maturę i dostał się na studia medyczne.
Dodaj do ulubionych