Nie lekceważmy świądu

Badania i pytania przydatne w diagnostyce

1. Morfologia krwi, odczyn opadania erytrocytów (OB), stężenie żelaza w surowicy, mocznika, kreatyniny, bilirubiny, aminotransferazy alaninowej i asparaginowej, γ-glutamylotransferazy, fosfatazy alkalicznej, stężenia glukozy, TSH, fT3, fT4 oraz badanie kału na obecność pasożytów.

2. Z racji określonego epidemiologicznie ryzyka nie obawiajmy się pytań o ryzykowne kontakty seksualne z ewentualną diagnostyką w kierunku infekcji HIV oraz kiły.

3. Dysponujemy również badaniami specjalistycznymi, w tym m.in. biopsją skóry, poziomem całkowitego IgE lub testami alergologicznymi pozostającymi w zakresie odpowiednich specjalizacji.

4. W zależności od wieku naszej pacjentki pamiętajmy również o wykonaniu testu ciążowego.

Rozpoznanie świądu psychogennego

Wyróżnia się kryteria główne oraz pomocnicze świądu psychogennego:

• Świąd psychogenny jest objawem izolowanym bez uchwytnej przyczyny somatycznej. Często ogranicza się do konkretnej okolicy bez współistnienia zmian skórnych, a czas jego trwania przekracza sześć tygodni. Potwierdzenie rozpoznania wymaga spełnienia co najmniej 3 z 7 kryteriów pomocniczych, do których należą:

• związek ze stresem,

• zbieżność czasowa z wydarzeniem (wydarzeniami), które mogły wywołać następstwa psychologiczne,

• zmienność nasilenia świądu w godzinach nocnych,

• nasilenie w okresie bezczynności lub odpoczynku,

• współistnienie innych zaburzeń emocjonalnych,

• zmniejszenie świądu w trakcie psychoterapii lub zastosowania leków z grupy antydepresantów.

Źródło: Świąd. Patomechanizm, klinika, leczenie. Jacek Szepietowski, Adam Reich. Termedia, Poznań 2010