Ogra­ni­cze­nia pró­by roz­kur­czo­wej w ba­da­niu spi­ro­me­trycz­nym

W  róż­ni­co­wa­niu ast­my i PO­ChP du­że zna­cze­nie ma wy­ko­na­nie pró­by roz­kur­czo­wej. ¹ Nie­kie­dy jed­nak po­mi­mo ob­ser­wo­wa­nej przez cho­re­go wy­raź­nej po­pra­wy kli­nicz­nej po za­in­ha­lo­wa­niu le­ku roz­sze­rza­ją­ce­go oskrze­la pró­ba roz­kur­czo­wa jest ujem­na. Dla oce­ny dzia­ła­nia le­ków przy­dat­ne jest rów­nież ba­da­nie ple­ty­zmo­gra­ficz­ne przed i po in­ha­la­cji. Ana­li­zu­je się wów­czas zmien­ność opo­ru oskrze­lo­we­go jak rów­nież ob­ję­to­ści