COX-2 a układ naczyniowy – anioł czy zło wcielone?

W SKRÓ­CIE

Cy­klo­ok­sy­ge­na­za­-2 mo­że w róż­ny spo­sób, za­leż­nie od ro­dza­ju zwią­za­nej z nią syn­ta­zy pro­sta­glan­dy­no­wej, wpły­wać na sta­bil­ność blasz­ki miaż­dży­co­wej. Zwięk­szo­na eks­pre­sja COX­-2 i syn­ta­zy pro­sta­glan­dy­ny (PG) E zwią­za­na jest z nie­sta­bil­no­ścią blasz­ki miaż­dży­co­wej, na­to­miast na­de­kspre­sja COX­-2 i syn­ta­zy PGD ty­pu li­po­ka­li­no­we­go przy­czy­nia się do jej sta­bil­no­ści. Dla­te­go też ro­la COX­-2 w ate­ro­trom­bo­zie