Streszczenie
Reasumując, u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową stężenie troponiny T oznaczone za pomocą testów o wysokiej czułości, po uwzględnieniu wpływu poznanych niezależnych czynników prognostycznych, pozostaje w znamiennym statystycznie związku z ryzykiem zgonu sercowo-naczyniowego oraz niewydolności serca, ale nie zawału mięśnia sercowego. dr n. med. Sławomir Katarzyński Opracowano na podstawie: Omland T, de Lemos JA, Sabatine MS, et al. (PEACE) Trial Investigators. A sensitive cardiac troponin T assay in stable coronary artery di-
sease. N Engl J Med 2009; 361: 2538-47. Komentarz:
prof. dr hab. med. Waldemar Banasiak, Ośrodek Chorób Serca,
4. Wojskowy Szpital, Wrocław prof. dr hab. med. Piotr Ponikowski, Klinika Kardiologii Ośrodka Chorób Serca, 4. Wojskowy Szpital, Klinika Chorób Serca Akademii Medycznej, Wrocław Ponad 10 lat temu decyzja o akceptacji przez towarzystwa naukowe i wprowadzeniu do praktyki klinicznej oznaczeń troponin T oraz I w celu rutynowego potwierdzania lub wykluczania zawałów serca była jedną z ważniejszych we współczesnej kardiologii. Dzięki możliwości oznaczenia tych biomarkerów liczba pacjentów z potwierdzoną martwicą zawałową zwiększyła się w porównaniu z identyfikowanymi na podstawie zwiększonej aktywności kinazy fosfokreatynowej czy CK-MB. W kolejnych latach dzięki badaniom klinicznym okazało się, że zwiększone stężenia troponin rejestrowano w innych stanach chorobowych, m.in. zatorze tętnicy płucnej, zapaleniu mięśnia sercowego, niewydolności serca czy w przewlekłej niewydolności nerek, które korelowały z gorszym rokowaniem – im większe stężenia, tym gorsze rokowanie. Te obserwacje powinny uświadomić, że rozpoznanie zawału serca to nie tylko stwierdzenie zwiększonych stężeń troponin i na tej podstawie podejmowanie poważnych decyzji terapeutycznych, ale także wsłuchanie się w informacje zgłaszane przez pacjenta i jego najbliższych oraz ocena seryjnych zapisów EKG. Słabością wykorzystania troponin do potwierdzenia lub wykluczenia zawału serca jest konieczność ich seryjnego oznaczania w celu stwierdzenia zwiększenia, a następnie zmniejszenia ich stężeń w ciągu 6-12 godzin.
Dodaj do ulubionych