Co znajdziesz w artykule?
- Czynniki ryzyka wystąpienia zakażenia oraz środki kontroli jego występowania
- Zasady diagnostyki zakażenia C. difficile – badania laboratoryjne oraz rola badań endoskopowych i radiologicznych
- Postępowanie terapeutyczne w zależności od epizodu i ciężkości zakażenia
Spis treści
Clostridioides difficile, funkcjonujące do 2016 r. pod taksonomiczną nazwą Clostridium difficile, jest beztlenową, Gram(+) i wytwarzającą spory laseczką, która może wchodzić w skład prawidłowej flory bakteryjnej człowieka. Transmisja bakterii odbywa się głównie drogą fekalno-oralną. Zmiany w składzie flory bakteryjnej jelita grubego, wywołane najczęściej stosowaniem antybiotyków, mogą prowadzić do nadmiernego rozplemu szczepów toksynotwórczych C. difficile oraz objawów klinicznych.
Kolonizacja
Dodaj do ulubionych
