Co znajdziesz w artykule?
- Niespecyficzny obraz kliniczny infekcyjnego uszkodzenia wątroby, który obejmuje zarówno bezobjawowe nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, jak i pełnoobjawową, ciężką niewydolność narządu
- Zmiany wskazujące na etiologię zakaźną uszkodzenia wątroby: gorączka, objawy ogólnoustrojowe, cholestaza, znaczny wzrost aktywności aminotransferaz
- Diagnostyka różnicowa i konieczność wykluczenia przyczyn nieinfekcyjnych
Spis treści
- Wirusowe zapalenia wątroby
- Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu A
- Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B/reaktywacja utajonego zakażenia HBV
- Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu C
- Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu D
- Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu E
- Ostre zapalenie wątroby o etiologii HSV (wirusa opryszczki pospolitej)
- Ostre zapalenie wątroby o etiologii VZV
- Ostre zapalenie wątroby o etiologii CMV
- Ostre zapalenie wątroby o etiologii EBV
- Inne wirusowe zapalenia wątroby
- Bakteryjne ostre zapalenia wątroby
- Pasożytnicze zapalenia wątroby
- Grzybicze zapalenia wątroby
- Podsumowanie
Spośród wielu badań biochemicznych wskazujących na patologię wątrobową w praktyce klinicznej najczęściej wykorzystywane są surowicze aktywności transaminazy alaninowej (ALT – alanine aminotransferase) i asparaginowej (AST – aspartate aminotransferase), fosfatazy zasadowej (FA/ALP – alkaline phosphatase), γ-glutamylotranspeptydazy (GGTP – γ-glutamyltranspeptidase) oraz stężenia bilirubiny, albumin i międzynarodowy znormalizowany współczynnik czasu protrombinowego (INR – international
Dodaj do ulubionych