Streszczenie

Autorzy artykułu dokonali przeglądu danych na temat ewolucji i anatomii prawego serca, skupiając się na drożnym otworze owalnym i innych współistniejących nieprawidłowościach. Omówiono metody obrazowania serca u osób z udarem mózgu o niewyjaśnionej etiologii i przedstawiono odpowiednie przykłady. Na końcu przedstawiono sugestie dotyczące stosowanych metod badawczych w świetle najnowszych wytycznych European Association of Echocardiography. Celem tej pracy jest pomoc neurologom w poznaniu możliwości diagnostycznych serca u pacjentów z udarem mózgu o niejasnej etiologii i zrozumieniu znaczenia wykrytych nieprawidłowości.

Słowa kluczowe: przedsionkowy, echokardiografia z podaniem środka kontrastowego, przetrwały otwór owalny, przegroda, udary mózgu

Wprowadzenie

Udar niedokrwienny mózgu stanowi główną przyczynę zgonu i inwalidztwa. Przyczyn tej choroby jest wiele. U osób w średnim i starszym wieku dominują choroby zwyrodnieniowe i zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, podczas gdy u młodych ludzi częstszą przyczyną jest rozwarstwienie tętnicy i etiologia kardiogenna (tab. 1). Pomimo przeprowadzenia kompletnej diagnostyki, w znacznym odsetku (do 40%) przypadków udaru w młodym wieku etiologia choroby pozostaje jednak niewyjaśniona (udar kryptogenny). Nie jest to sytuacją zadowalającą, ponieważ rozpoznanie prawdopodobnej przyczyny udaru ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia właściwego postępowania, mającego na celu zminimalizowanie ryzyka nawrotu choroby.
Szeroka dostępność metod echokardiografii przezklatkowej (transthoracic echocardiography, TTE) o wysokiej jakości obrazów, uzupełnionej podaniem środka kontrastowego (contrast TTE, cTTE) oraz echokardiografii przezprzełykowej (transesophageal echocardiography, TEE), przyczyniły się do zwiększenia częstości rozpoznawania drożnego otworu owalnego (patent foramen ovale, PFO) u wielu pacjentów (40-75%) z kryptogennym udarem mózgu, w porównaniu z rozpowszechnieniem PFO w populacji ogólnej (20-25%). Chociaż u niektórych pacjentów jest to prawdopodobnie odkrycie przypadkowe, u innych może jednak stanowić czynnik patogenny, zwłaszcza jeżeli do udaru doszło w sytuacji sprzyjającej przeciekowi prawo-lewemu.
Postępowanie i wtórna profilaktyka udaru niedokrwiennego mózgu u pacjentów z PFO została przeanalizowana w innym artykule. W niniejszej pracy opisujemy budowę i ewolucję przegrody międzyprzedsionkowej, ponieważ znajomość jej anatomii ma istotne znaczenie dla zrozumienia związanych z nią anomalii rozwojowych. Następnie opisano metody ich wykrywania i potencjalny związek z udarem mózgu o niewyjaśnionej etiologii.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (300 KB)