Co znajdziesz w artykule?
Rak gruczołu krokowego jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych w Europie u mężczyzn (> 70. r.ż.). Zazwyczaj występuje po 65. r.ż. i jest drugim po raku płuca nowotworem u mężczyzn w Polsce. W hormonalnym leczeniu przeciwnowotworowym wykorzystuje się różne mechanizmy działania. Zaliczamy do nich ablację-supresję czynności gonad – kastrację chirurgiczną lub farmakologiczną oraz działanie antagonistyczne – antyandrogeny. Jednym ze stosowanych analogów LHRH jest octan leuproreliny. Preparat jest wskazany w leczeniu:
■ hormonozależnego, zaawansowanego raka gruczołu krokowego,
■ hormonozależnego raka wysokiego ryzyka ograniczonego do gruczołu krokowego (w połączeniu z radioterapią),
■ hormonozależnego raka gruczołu krokowego miejscowo zaawansowanego.
Kolejną opcją leczenia rozsianego raka stercza, dostępną w programie lekowym „Leczenie opornego na kastrację raka gruczołu krokowego”, jest stosowanie dichlorku radu Ra-223. Poniższy artykuł poświęcony jest omówieniu wspomnianych powyżej leków.
Spis treści
Rak gruczołu krokowego jest jednym z najczęściej występujących nowotworów złośliwych w Europie u mężczyzn (> 70 r.ż.). Roczne tempo wzrostu zachorowalności szacuje się na poziomie 2-3 proc. 1, 2 Według Krajowego Rejestru Nowotworów w 2015 roku w Polsce zarejestrowano 14 211 zachorowań na raka gruczołu krokowego (standaryzowany współczynnik zachorowalności – 43,8/100 000/rok) i 4876 zgonów (standaryzowany współczynnik umieralności – 13,4/100 000/rok). 1, 2 Zachorowalność na nowotwory