Co znajdziesz w artykule?
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (venous thromboembolism, VTE) jest powszechnym powikłaniem wśród pacjentów z nowotworem. Jednak częstość występowania VTE i jej wpływ na rokowanie są często niedoszacowane przez specjalistów, a codzienna praktyka kliniczna włączając profilaktykę i leczenie VTE w tej bardzo wymagającej grupie chorych, pozostaje suboptymalna na całym świecie. W poniższym dokumencie omawiamy zagadnienie VTE u chorych z rakiem i przypominamy aktualne zalecenia czołowych towarzystw medycznych. Z uwagi na rozległość zagadnienia artykuł publikujemy w dwóch częściach.
Spis treści
- Epidemiologia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej związanej z rakiem
- Czynniki ryzyka VTE u pacjentów onkologicznych
- Patofizjologia VTE w chorobie nowotworowej
- Objawy i postaci VTE u chorych z nowotworem
- Diagnostyka VTE u chorych onkologicznych
- Stratyfikacja ryzyka VTE w grupie chorych onkologicznych
- Podsumowanie
Związek między nowotworem a zakrzepicą znany jest od co najmniej 150 lat, a za pierwszego naukowca, który go opisał, uważany jest Armand Trousseau. U nawet 20 proc. chorych na nowotwór w ciągu roku rozpoznaje się żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (venous thromboembolism, VTE). 1, 2 Udowodniono gorsze rokowanie pacjentów onkologicznych w porównaniu do pozostałych chorych z VTE, włączając większe ryzyko zgonu, wstrząsu, nawrotu VTE, jak również krwawień. 3 VTE jest niezależnym czynnikiem
Dodaj do ulubionych
