Adenowirusy

Wyodrębniono ponad 50 różnych szczepów adenowirusów. W ciągu pierwszych 5 lat życia większość dzieci zostaje zakażona przez co najmniej 1 szczep. Zakażenie jest bardziej prawdopodobne u dzieci żyjących w przeludnionych miejscach. Epidemie zakażeń notuje się w różnych społecznościach na całym świecie. Zakażenie może być bezobjawowe. Możliwe jest także ponowne zakażenie.
Adenowirusy przenoszą się z osoby na osobę przez kontakt z wydalinami z układu oddechowego, z kałem oraz wymiocinami. Kontakt z zanieczyszczoną wodą w basenach kąpielowych i w jeziorach również wywołuje epidemie. Zakażenie szpitalne może nastąpić w zakładach opieki zdrowotnej na skutek kontaktu z personelem lub niewłaściwie umytymi narzędziami. Zakażenie adenowirusami może wystąpić w każdej porze roku, jednak epidemie notuje się przede wszystkim zimą, wiosną i na początku lata. Choć wirus może całymi dniami przeżywać poza organizmem ludzkim, okres inkubacji wynosi 2-14 dni dla zakażeń układu oddechowego oraz 3-10 w przypadku zakażeń układu pokarmowego.
Najczęściej wirus atakuje układy oddechowy i pokarmowy. Objawy zakażenia układu oddechowego u dzieci są związane z nieswoistymi chorobami gorączkowymi, zakażeniami górnych dróg oddechowych, zapaleniem ucha środkowego, zapaleniem gardła, ropnym zapaleniem migdałków i zapaleniem płuc. Zapalenie gardła i spojówek charakteryzuje się gorączką, zapaleniem migdałków (czasami ropnym), grudkowym zapaleniem spojówek, śluzowym nieżytem nosa i biegunką. Często stwierdza się powiększenie szyjnych i przyusznych węzłów chłonnych. Uogólniona wysypka w połączeniu z gorączką, zapaleniem spojówek i gardła bywa mylona z chorobą Kawasaki. Do innych objawów zakażenia adenowirusami należy choroba podobna do krztuśca oraz zapalenia oskrzelików u niemowląt. Czasami, zwłaszcza u dzieci z upośledzoną odpornością, ciężkie zakażenie może prowadzić do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mięśnia sercowego, krwotocznego zapalenia pęcherza lub zapalenia wątroby.