Co znajdziesz w artykule?
PRAWIDŁOWE ROZPOZNANIE
Ostateczne rozpoznanie liszaja płaskiego jamy ustnej lub zmian lichenoidalnych powinno być postawione na podstawie cech klinicznych i histopatologicznych:
1. Rozpoznanie liszaja płaskiego jamy ustnej wymaga spełnienia wszystkich kryteriów klinicznych i histopatologicznych.
2. Zmiany lichenoidalne – tego terminu należy używać w następujących przypadkach:
- Klinicznie zmiany typowe dla liszaja płaskiego, ale histopatologicznie zmiany tylko „zgodne z” liszajem płaskim.
- Histopatologicznie zmiany typowe dla liszaja płaskiego, ale klinicznie tylko „zgodne z” liszajem płaskim.
- Klinicznie i histopatologicznie zmiany tylko „zgodne z” liszajem płaskim.
Spis treści
Różnicowanie tych zmian obarczone jest dużym ryzykiem pomyłek
Wśród chorób błony śluzowej, z którymi lekarze stomatolodzy mogą się spotkać w swojej pracy z pacjentami, jest liszaj płaski – liszaj Wilsona i zmiany lichenoidalne.
Etiologia
Liszaj płaski jamy ustnej po raz pierwszy został opisany przez Erasmusa Wilsona w 1869 roku. Jest to dość powszechna jednostka, dotykająca według danych z różnych badań od 0,5-3 proc. populacji ludzkiej. W przewadze dotyczy kobiet, najczęściej pomiędzy trzecią
Dodaj do ulubionych
