Zakażenie HPV w jamie ustnej

Wirus brodawczaka ludzkiego (Human papillomavirus – HPV) zaliczany jest do rodziny papillomawirusów, których materiał genetyczny stanowi kwas deoksyrybonukleinowy (DNA), a wirion nie ma osłonki.[1] Genom HPV koduje sekwencję dla sześciu białek wczesnych (early – E1, E2, E4, E5, E6, E7) związanych z replikacją, komórkową transformacją i kontrolą wirusowej transkrypcji oraz dwóch białek późnych (late – L1, L2) tworzących kapsyd. Ponadto zawiera region kontrolny (long control region – LCR) konieczny do replikacji i transkrypcji wirusowego DNA. W zależności od genotypowych różnic w sekwencji DNA dla E6 i E7 wyróżniamy odmienne typy wirusa.[2] Jak dotąd wyizolowano 202 różne typy HPV, które podzielono na wirusy wysokiego (high risk – HR) i niskiego ryzyka (low risk – LR) możliwej transformacji nowotworowej zmiany, którą wywołują.[3] Do grupy wysokiego ryzyka zalicza się m.in. HPV 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 54, 55, 56, 58, 59, 66, 68, 72 i 73, a do niskiego ryzyka HPV 1, 2, 4, 6, 7, 11, 13, 30, 32, 34, 38, 40, 42-44, 53, 61, 62, 64, 67 oraz 69.[4-6]

Wirusy niskiego ryzyka zwykle powodują zmiany łagodne, takie jak:

• brodawki pospolite,/li>
• brodawczak płaskonabłonkowy,
• kłykciny kończyste,
• ogniskowy rozrost nabłonka (choroba Hecka),
• rogowiak kolczystokomórkowy,
• znamię białe gąbczaste,
• leukoplakia włochata.

Z kolei wirusy wysokiego ryzyka mogą doprowadzić do rozwinięcia się zmian nowotworowych, takich jak:

• rak płaskonabłonkowy,
• rak brodawkujący jamy ustnej.

Ponadto zakażenie HPV należącymi do obu grup może współistnieć ze zmianami i stanami przednowotworowymi, takimi jak:

• erytroplakia,
• leukoplakia,
• postać nadżerkowa liszaja płaskiego jamy ustnej.[3,5]