Zachowanie żywej i zdrowej miazgi zęba jest bardzo korzystne i warunkuje utrzymanie go w jamie ustnej. Umożliwia to leczenie biologiczne. Konieczność leczenia endodontycznego powoduje duże osłabienie struktur zęba, potrzebę odbudowy protetycznej, a co za tym idzie – wysokie koszty zabiegu. Celem pracy jest przedstawienie materiałów wykorzystywanych do przykrycia bezpośredniego oraz omówienie ich skuteczności, tak aby zwiększyć prawdopodobieństwo sukcesu leczenia.

Modyfikacje i porównania

Skład cementów krzemowo-wapniowych jest ciągle modyfikowany, tak aby uzyskać materiał o jak najlepszych właściwościach. Nową odmianą jest Tech biosealer capping. Składa się z proszku zawierającego mieszaninę białego cementu portlandzkiego, siarczanu wapnia, chlorku wapnia i montmorylonitu. Płyn stanowi DPBS (dulbecco’s phosphate buffered saline), czyli zbalansowany bufor fosforanowy soli fizjologicznej.[54]

Gandolfi i wsp. porównali materiały zawierające krzemian wapnia (ProRoot MTA, MTA Angelus, MTA Plus, Biodentine, Tech biosealer capping, Theracal) z materiałami zawierającymi wodorotlenek wapnia (Calxyt, Dycal, Life, Lime-Lite). Zbadano uwalnianie wapnia i jonów hydroksylowych, sorpcję wody, rozpuszczalność, porowatość, zdolność tworzenia apatytu. Wszystkie badane materiały krzemowo-wapniowe uwalniają więcej wapnia niż materiały z drugiej grupy, przy czym materiał Lime-Lite uwalniał ich najmniej. Najwyższą porowatość, sorpcję wody i rozpuszczalność wśród materiałów krzemowo-wapniowych wykazywały Tech biosealer capping, MTA Plus i MTA Angelus.[54]

Cementy krzemowo-wapniowe ze względu na dużą zdolność uwalniania jonów wapniowych i dużą zdolność formowania apatytu pełnią ważną funkcję w formowaniu mostu zębinowego i zachowaniu żywotności miazgi.