Co znajdziesz w artykule?
- Parametry techniczne wskazań klinicznych oraz potencjalne ograniczenia dotyczące nowoczesnych systemów retencyjnych
- Najczęściej stosowane rozwiązania – zatrzaski kulkowe, systemy typu Locator, korony teleskopowe, zaczepy magnetyczne
- Algorytm doboru systemu retencyjnego z uwzględnieniem indywidualnych warunków klinicznych pacjenta
Spis treści
- Klasyfikacja systemów retencyjnych
- Przegląd systemów dostępnych na rynku
- Zastosowania kliniczne
- Pacjenci w wieku starszym lub z ograniczoną sprawnością manualną
- Pacjenci z wysokimi wymaganiami estetycznymi (szczególnie w odcinku przednim)
- Pacjenci z niewielką liczbą filarów lub z łukiem skróconym
- Pacjenci po leczeniu implantologicznym – użytkownicy protez overdenture
- Pacjenci z ograniczeniami finansowymi
- Zalety i ograniczenia poszczególnych systemów
- Podsumowanie i wnioski
Prace kombinowane stanowią istotny element współczesnej protetyki stomatologicznej, łącząc uzupełnienia stałe i ruchome w jedną spójną konstrukcję. Przy ich wykorzystaniu można uzyskać optymalną funkcję, estetykę oraz komfort użytkowania, co znajduje szczególne zastosowanie w przypadkach, gdy pełna odbudowa stała lub implantologiczna nie jest możliwa 1 . Właściwie zaprojektowane połączenie części stałej i ruchomej może znacząco poprawić jakość życia pacjentów, redukując problemy funkcjonalne