Czym jest De minimis

Jedną z podstawowych zasad gospodarki państw Unii Europejskiej jest bezstronność w zakresie wolnej konkurencji. System prawny UE generalnie zakazuje wspierania przez administrację centralną i samorządową poszczególnych, zarówno małych, jak i większych, podmiotów gospodarczych. Od tej zasady są jednak wyjątki. Zgodnie z maksymą prawa rzymskiego de minimis non curat lex (łac. prawo nie troszczy się o drobiazgi), pomoc niewielkich rozmiarów nie skutkuje naruszeniem zasady swobodnej gry rynkowej. Warunki udzielania takiego wsparcia określa Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006 roku w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu o pomocy De minimis. Prawo precyzuje także pojęcie „niewielkich rozmiarów”. Rozporządzenie określa, że może to być nie więcej niż równowartość 200 tys. euro brutto (ok. 820 tys. zł) na jedną osobę w ciągu trzech lat. W takim zakresie właściciel firmy, a więc także prowadzący prywatną praktykę lekarz, może oczekiwać pomocy ze strony państwa, a udzielające jej instytucje centralne lub samorządowe nie muszą starać się o zgodę na to Komisji Europejskiej.
W ramach pomocy De minimis prowadzący prywatną praktykę lekarz może ubiegać się o gwarancje bankowe, zwolnienie podatkowe, jednorazową amortyzację i rozłożenie na raty zaległości wobec ZUS oraz urzędu skarbowego. Limit pomocy jest jednak ograniczony.

Banki udzielające gwarantowanych kredytów:

PKO BP, mBank, ING Bank Śląski, Banki Spółdzielcze i Bank BPS, Banki Spółdzielcze i SGB Bank, BOŚ Bank, Raiffeisen Bank Polska, Getin Noble Bank, Idea Bank, Toyota Bank, Bank Zachodni WBK, Krakowski Bank Spółdzielczy, Alior Bank, Bank Pekao SA, Bank Handlowy w Warszawie, Millennium, BGŻ, Plus Bank, BIZ Bank, Deutsche Bank PBC, BPH, BNP Paribas, Credit Agricole Bank Polska SA.

Po gwarancję nie trzeba udawać się do samego BGK – procedurę można przeprowadzić za pośrednictwem udzielającej pożyczki, wybranej instytucji finansowej. Zabezpieczenie udzielane jest maksymalnie na 27 miesięcy, a jego wysokość nie może przekroczyć 3,5 mln zł i 60 proc. wartości samej pożyczki. Musi być także poświadczone wekslem in blanco (dokumentem opisującym dłużnika i zawierającym poświadczone własnoręcznym podpisem zobowiązanie do zwrotu pożyczki na żądanie wierzyciela – przyp. red.). Może on być wystawiony przez lekarza lub upoważnionego notarialnie pełnomocnika. Prowizja za gwarancję jest zmienna. Obecnie wynosi 0,5 proc. wartości pożyczki. Do tego bank doliczy cenę kredytu, czyli oprocentowanie. Ten ostatni parametr jest różny w poszczególnych instytucjach finansowych. Warto zatem poznać aktualną ofertę pożyczek w biorących udział w państwowym programie bankach. Różnica może bowiem wynieść nawet ok. 1 proc. rocznie. – Trzeba także pamiętać, że pomoc De minimis w zakresie gwarancji bankowych nie obejmuje spłaty odsetek od zaciągniętego kredytu, które ubiegający się o pożyczkę podmiot musi regulować ze środków własnych – mówi Jan Raczyński, analityk finansowy.

Źródła państwowego wsparcia

Oprócz skarbu państwa (gwarancje kredytowe) największą grupą udzielającą pomocy De minimis w ub. roku były organy jednostek samorządu terytorialnego (JST): starostowie, prezydenci i burmistrzowie oraz wójtowie i marszałkowie województw. Ze strony JST lekarze mogą liczyć na refundacje, dotacje, zwolnienia z podatku i umorzenia zaległości podatkowych wraz z odsetkami. Do największych pojedynczych instytucji, które w ub. roku udzieliły wsparcia, należały natomiast Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości i Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kolejną grupą były organy skarbowe (zwolnienia i umorzenia odsetek od zaległego podatku). Wchodzącej w skład De minimis pomocy udzielają także Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowy i Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Na wsparcie ze strony tych podmiotów (łącznie z JST, bez gwarancji skarbu państwa) składało się w ub. roku ponad 90 proc. pomocy De minimis w Polsce.