Zapalenie zatok przynosowych – złoty standard postępowania

Konieczna obecność trzech objawów

Charakterystycznymi objawami ostrego bakteryjnego zapalenia zatok przynosowych (acute rhinosinusitis – ARB) jest obecność co najmniej trzech objawów: ropnej wydzieliny w jamach nosa, silnego bólu miejscowego w obrębie zatok przynosowych oraz gorączki powyżej 38^o C. W badaniu stwierdzamy obrzęk, zaczerwienienie błony śluzowej jam nosa i spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Za stan zapalny w 90 proc. odpowiedzialne są bakterie kolonizujące nosogardło: Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis i Haemophilus influenzae. W 10 proc. są to: S. pyogenes, S. aureus i bakterie beztlenowe: Bacteroides i Fusobacterium. Ostre zapalenie zatok przynosowych stwierdza się, gdy objawy utrzymują się nie dłużej niż 12 tygodni.

Etiologia

Szacuje się, że około 90 proc. zapaleń błony śluzowej nosa i gardła ma etiologię wirusową, która nie jest wskazaniem do leczenia antybiotykiem. Ze względu na wzrastającą liczbę szczepów bakteryjnych opornych na antybiotyki, zaleca się ich stosowanie tylko w sytuacjach tego wymagających. Leczeniem pierwszego rzutu w ostrych infekcjach zatok przynosowych jest płukanie jam nosa oraz stosowanie glikokortykosteroidów donosowych.

Objawy alarmowe:

• Więcej niż osiem infekcji u dziecka w ciągu roku

• Krótkie przerwy między nawrotami

• Poinfekcyjny, utrzymujący się wyciek ropny z nosa

• Podejrzenia powikłań zatok przynosowych, czyli wytrzeszcz oka, zaburzenia widzenia, obrzęk powiek, ciężki stan dziecka, wysoka temperatura, objawy neurologiczne