Streszczenie
Komentarz: Leczenie ostrej niewydolności serca jest ciągle ogromnym wyzwaniem. Dane epidemiologiczne nie pozostawiają żadnych złudzeń co do rozmiaru tego problemu. W populacji pacjentów z ostrą niewydolnością serca śmiertelność wewnątrzszpitalna utrzymuje się od około 10 lat na poziomie 5-15%. Niepokojąco wysokie 10-15% ryzyko zgonu w okresie poszpitalnym (6-12 miesięcy) oraz około 30% odsetek ponownych hospitalizacji w tym czasie nakazują poszukiwanie nowych metod diagnostyki i leczenia. Autorzy prezentowanej na łamach „New England Journal of Medicine” analizy badania ASCEND-HF weryfikują dotychczasową wiedzę na temat nezyrytydu (w Polsce lek jest niedostępny), który od kilku lat znajduje się w rekomendacjach dotyczących leczenia ostrej niewydolności serca European Society of Cardiology i American Heart Association. Nezyrytyd powoduje rozkurcz naczyń na drodze zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). Jest to bardzo cenna właściwość leku, gdyż u pacjentów z niewydolnością serca dominującą nieprawidłowością jest podwyższony systemowy opór naczyniowy, będący wynikiem obkurczenia naczyń. Dodatkowo nezyrytyd modyfikuje funkcję śródbłonka, zmniejszając stężenie endoteliny. W trakcie terapii tym lekiem obserwowano korzystny łagodny efekt diuretyczny oraz natriuretyczny. Co ważne, jak pokazywały pierwsze doświadczenia, nie wiązało się to ze wzrostem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, nie rejestrowano także proarytmii. Inne obserwacje pokazywały, że nezyrytyd poprawia filtrację kłębuszkową oraz korzystnie modyfikuje układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zmniejszając stężenie aldosteronu. Doniesienia z dwóch metaanaliz pokazują jednak, że profil tego leku nie jest tak korzystny, jak się wcześniej wydawało. Bardzo ważne z klinicznego punktu widzenia były zaskakujące dane o pogorszeniu funkcji nerek oraz większej śmiertelności wczesnej u pacjentów leczonych nezyrytydem. Powikłania te pojawiały się mimo uzyskania korzystnych efektów hemodynamicznych (obniżenie ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej, rozkurcz naczyń krwionośnych) oraz poprawy klinicznej (zmniejszenie duszności) u pacjentów przyjmujących nezyrytyd w stosunku do grupy otrzymującej nitroglicerynę lub placebo.
Dodaj do ulubionych