Streszczenie
Ostatnie odkrycia
Przewidywano, że inhibitory polimerazy poli(ADP-rybozy) powodują śmierć komórek z uszkodzeniami w mechanizmie naprawy DNA na drodze rekombinacji homologicznej oraz działają synergistycznie z chemioterapią cytotoksyczną. Wyniki najnowszych badań klinicznych potwierdziły obie hipotezy. Rozpoczęto też badania, których celem jest poznanie potencjalnych mechanizmów oporności.
Podsumowanie
Inhibitory polimerazy poli(ADP-rybozy) opracowano z myślą o zwiększeniu śmiertelności komórek nowotworowych w wyniku wykorzystania zjawiska syntetycznej letalności, koncepcji z dziedziny genetyki klasycznej, która może zostać wykorzystana w badaniach nad wskazaniem nowych punktów uchwytu w walce z nowotworami. Inhibitory PARP stosowane samodzielnie wykazują aktywność terapeutyczną wobec nowotworów z zaburzeniami mechanizmu naprawy przez rekombinację homologiczną, mogą też wzmacniać działanie konwencjonalnej chemioterapii cytotoksycznej.
Słowa kluczowe
BRCA1, BRCA2, inhibitor polimerazy poli(ADP-rybozy), syntetyczna letalność
Wprowadzenie
Inhibitory polimerazy poli(ADP-rybozy) (poly ADP-ribose polymerase, PARP) są obiecującym nowym obszarem badań nad lekami przeciwnowotworowymi. Są pierwszymi owocami tzw. syntetycznej letalności, nowej koncepcji powstałej w trakcie prac nad metodami zwalczania nowotworów. W określonych warunkach związki te wydają się aktywne zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z konwencjonalnymi lekami cytotoksycznymi. W niniejszym artykule przedstawiono badania naukowe, które doprowadziły do opracowania tej grupy leków, a także obecny stan badań klinicznych oceniających ich aktywność i potencjalne mechanizmy oporności.
Dodaj do ulubionych
