Co znajdziesz w artykule?
- Rodzice dzieci chorych onkologicznie stanowią grupę wysokiego ryzyka psychiatrycznego, natomiast de facto są pacjentami niewidzialnymi dla systemu opieki zdrowotnej (hidden patient), który jest skupiony na dziecku. W niniejszym artykule przedstawiono narzędzia w diagnozowaniu i pomocy tej grupie
Spis treści
- Epidemiologia i charakterystyka dystresu psychicznego u rodziców
- Dynamika procesu adaptacji psychologicznej
- Neurobiologia i konsekwencje somatyczne
- Komunikacja kliniczna jako interwencja
- Interwencje psychoterapeutyczne
- Przesiewowa ocena stanu psychicznego rodziców – narzędzia i algorytm
- Podsumowanie
Diagnoza nowotworu złośliwego u dziecka jest zdarzeniem traumatycznym, którego psychologiczne konsekwencje wykraczają daleko poza okres aktywnego leczenia. Nieleczony dystres rodzicielski pogarsza adherencję do protokołu terapeutycznego, zwiększa ryzyko błędów w podawaniu leków i opóźnia zgłaszanie powikłań chemioterapii (CTH – chemotherapy). Lekarz onkolog pediatryczny, łącząc systematyczne przesiewanie z empatyczną komunikacją, może aktywnie zapobiegać rozwojowi pełnoobjawowego zespołu
Dodaj do ulubionych
