Pytania do specjalisty

Oczyszczanie jelita grubego, czyli hydrokolonoterapia, jest zabiegiem, który w ostatnich latach zyskał dużą popularność. Reklamowany jest jako nowoczesna metoda oczyszczania organizmu z toksyn i „złogów”, zwiększająca odporność immunologiczną, a polecana głównie u osób cierpiących na zaparcia, zespół jelita drażliwego. Jest zabiegiem bardziej komercyjnym niż leczniczym. Nie ma żadnych naukowych dowodów (a zwłaszcza u dzieci) na skuteczność tej metody w trwałym oczyszczaniu jelita grubego czy modyfikacji odpowiedzi immunologicznej organizmu. Sam zabieg niewątpliwie u osób z zaburzeniami defekacji będzie powodował opróżnienie jelita, ale można to osiągnąć również przez zastosowanie odpowiedniego postępowania dietetyczno-farmakologicznego. Wielokrotna podczas tego zabiegu podaż wody do jelita pod określonym ciśnieniem niesie za sobą ryzyko perforacji przewodu pokarmowego, zakażeń oraz zaburzeń w składzie fizjologicznej flory jelitowej. Należy również pamiętać, że zaparcia, wzdęcia, uczucie pełności, ból przy defekacji mogą być objawem choroby organicznej przewodu pokarmowego, takiej jak zapalenie jelita grubego, uchyłek, nowotwór, które to schorzenia są przeciwwskazaniemdo hydrokolonoterapii. 2. Dziecko bez objawów ma w wywiadzie rodzinnym (ojciec) chorobę Leśniowskiego-Crohna. Czy tylko obserwujemy, czy wcześniej wykonujemy jakieś badania profilaktyczne? Choroba Leśniowskiego-Crohna jest schorzeniem, w którym jednym z czynników etiologicznych, obok zaburzeń układu immunologicznego, czynników środowiskowych, jest tło genetyczne. Ryzyko zachorowania dziecka w przypadku istnienia choroby u ojca jest kilkakrotnie wyższe niż w populacji ogólnej. Wystąpienie objawów klinicznych jest dopiero podstawą wdrożenia wielokierunkowej diagnostyki. Należy też pamiętać, że ta choroba zapalna jelit, obok objawów z przewodu pokarmowego, daje objawy pozajelitowe, takie jak np. ogólne osłabienie, stany gorączkowe, zaburzenia odżywiania, opóźnienie dojrzewania płciowego. W tych przypadkach należy zawsze w diagnostyce różnicowej uwzględnić to schorzenie. 3. Czy i jak często zachodzi związek między chorobą Leśniowskiego-Crohna a aftami przełykowymi? Choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć każdego odcinka przewodu pokarmowego od jamy ustnej do odbytu. Najczęściej, bo w 40-50% przypadków, zmiany dotyczą końcowego odcinka jelita krętego, w 30-40% zajęte jest jednocześnie jelito cienkie i grube, a samo jelito grube u 20% pacjentów. Według danych z piśmiennictwa częstość zajęcia przełyku w tym schorzeniu szacuje się na 0,2-16%, a wśród dzieci i młodzieży nawet do kilkudziesięciu. Objawami zgłaszanymi przy tej lokalizacji zmian mogą być: dysfagia, odynofagia, zgaga, bóle w klatce piersiowej, nudności lub wymioty. Zmiany endoskopowe w przypadku zajęcia przełyku mogą uwidaczniać się w postaci rumienia, nadżerek, aft, głębokich owrzodzeń lub zwężeń. 4. Co to jest enterokliza? Kapsułka rejestrująca obraz jelita? Enterokliza jest badaniem radiologicznym służącym do obrazowania jelit, głównie środkowego odcinka jelita cienkiego. Jest badaniem, podczas kórego przez sondę dojelitową wprowadzoną za więzadło Trietza podajemy mieszaninę wodnego roztworu metylocelulozy, ok. 1500-2000 ml, oraz pozajelitowo niejonowy środek cieniujący. Następnie z wykorzystaniem wielorzędowej tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego uzyskujemy obraz jelita. Ta metoda pozwala nam ocenić grubość ściany jelita, szerokość światła oraz uwidocznić obecność przetok i ropni. Kapsułka rejestrująca obraz jelita to zupełnie inna technika badawcza 5. Czy dodatni test serologiczny przeciw antygenomH. pylori plus bóle brzucha w wywiadzie upoważniają do rozpoczęcia leczenia eradykacyjnego? Jeśli nie, to jakie badanie należy jeszcze wykonać? Wskazaniami do eradykacji Helicobacter pylori u dzieci, zgodnie ze stanowiskiem Roboczej Grupy ds. Helicobacter pylori Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, jest: wrzód żołądka lub dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy w wywiadzie oraz przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka. Zatem, aby zastosować kurację eradykacyjną u dziecka należy potwierdzić aktywność zakażenia na podstawie wyniku histopatologicznego lub hodowli mikrobiologicznej z bioptatów błony śluzowej pobranych podczas badania gastrofiberoskopowego.