Streszczenie
Wyciek z ucha po założeniu drenów wentylacyjnych wymaga przede wszystkim leczenia miejscowego w postaci aspirowania wydzieliny i miejscowego stosowania kropli z antybiotykiem. Może to być antybiotyk celowany, bo łatwo pobrać materiał do badania. Do chwili uzyskania posiewu najbezpieczniej stosować krople z antybiotykiem z grupy chinolonów (cyprofloksacyna lub ofloksacyna – 0,3% roztwór), ponieważ nie mają one działania ototoksycznego. 2. Czy uzasadnione jest stosowanie w ostrym zapaleniu ucha środkowego leków miejscowo, np. kropli i kiedy je dołączyć do leczenia? W ostrym zapaleniu ucha w leczeniu miejscowym można stosować leki przeciwbólowe, szczególnie u starszych dzieci, u których rzadko występuje gorączka, a więc konieczność podawania leków przeciwgorączkowych ogólnie. Leki te stosuje się przeciwbólowo, a więc tyko do czasu utrzymywania się tych dolegliwości. Nie należy ich podawać w przypadku perforacji błony bębenkowej.WPolsce dostępne są dwa preparaty przeciwbólowe występujące w postaci kropli do uszu – Otinum (salicylan choliny) i Antotalgin (pochodna pirazolonu). Na podstawie przeglądu publikacji dotyczących leków stosowanych miejscowo w zapaleniu ucha, zamieszczonym w Cochrane Database, stwierdzono, że dotychczasowe dowody nie są wystarczające do potwierdzenia skuteczności leków stosowanych miejscowo. Wśród czterech prac włączonych do oceny trzy dotyczyły leków roślinnych o prawdopodobnie znikomym działaniu, a tylko w jednej opisywane krople zawierały środek przeciwbólowy (antypiryna i benzokaina). W tej ostatniej pracy wykazano skuteczność tego typu leczenia, aczkolwiek rezultat nie był istotny. Należy pamiętać, że lek przed podaniem powinien być ogrzany do temperatury ciała lub nieznacznie powyżej. Nie ma uzasadnienia stosowanie miejscowo, do przewodu słuchowego, kropli z antybiotykiem, ponieważ nie wchłaniają się one przez błonę bębenkową i nie mają żadnego wpływu na przebieg zapalenia ucha. Mogą natomiast doprowadzić do podrażnienia skóry przewodu słuchowego. 3. Po jakim czasie od zapalenia ucha z perforacją należy skierować dziecko do laryngologa? Perforacje błony bębenkowej powstające w przebiegu ostrego zapalenia ucha zamykają się zwykle po kilku dniach w sytuacji wdrożenia odpowiedniego leczenia. Utrzymywanie się wycieku z ucha dłużej niż tydzień uważałabym za niepokojące i wymagające konsultacji laryngologicznej w celu wyjaśnienia przyczyny tak długiego utrzymywania się wycieku i wykrycia ewentualnej innej patologii, np. przewleklego zapalenia ucha. Ostre zapalenia ucha, w których dochodzi do perforacji błony bębenkowej, przebiegają zwykle ciężej i wiążą się z większym ryzykiem długotrwałego zalegania wysięku. Stąd też powinny być skontrolowane przez laryngologa po zakończeniu leczenia, konsultacja powinna dotyczyć oceny wziernikowej i stanu słuchu. 4. Jak postępować z dzieckiem po samoistnej perforacji błony bębenkowej? Czy stosować jakieś działania miejscowe? Do samoistnej perforacji błony bębenkowej dochodzi w przebiegu ostrego zapalenia ucha. Obserwuje się wtedy wyciek z ucha, początkowo surowiczo-krwisty, później ropny. Poza usuwaniem wydzieliny wypływającej na zewnątrz przewodu nie jest konieczne jej aspirowanie ani inne sposoby jej usuwania. Obecność perforacji jest przeciwwskazaniem do stosowania miejscowych leków przeciwbólowych. Z chwilą perforacji dolegliwości bólowe zwykle i tak ustępują. Nie stosuje się również miejscowo kropli z antybiotykiem, ponieważ nie docierają one do jamy bębenkowej.