Ssanie kciuka i palców

Badacze z Ontario i Nowej Funlandii próbowali w kohortowym badaniu, opartym na lokalnej populacji, określić czynniki pro­gnostyczne dla stanu czynnościowego dzie­ci w wieku szkolnym, u których w okresie noworodkowym występowały klinicznie po­twierdzone drgawki (clinical neonatal selzures, CLNESZ). W badaniu prospektywnie oceniano dzie­ci urodzone w latach 1990-94. W la­tach 2004-2005 oceniano następujące dane dotyczące dziecka: śmiertelność, stopień nie­sprawności fizycznej czy upośledzenia umy­słowego, problemy z uczeniem się, inne zaburzenia neurologiczne i rozwój padaczki w wieku ponoworodkowym. Dobre rokowa­nie oznaczalo brak jakiegokolwiek upośle­dzenia intelektualnego czy fizycznego. Spośród 34 615 niemowląt włączonych do badania u 90 zdiagnozowano CLNESZ, a dane z obserwacji uzyskano od 82 dzieci. Autorzy przyjęli, że troje dzieci z łagodnym przebiegiem drgawek, u których przeprowa­dzenie oceny bylo niemożliwe, nie mialo uszkodzeń, a troje kolejnych z wyjątkowo ciężkim przebiegiem w okresie noworodkowym zmarlo. Zatem do analizy włączono 88 dzieci. W tej grupie 62 urodzilo się o czasie, a 26 przedwcześnie. Mediana wieku ciążowego w momencie urodzenia w przypadku wcześniaków wynio­sła 32 tygodnie. Mediana okresu obserwacji dla dzieci, które przeżyly, wyniosła 10 lat. Rokowanie okazało się dobre u 31 dzieci (35%), u 36 (41%) stwierdzono zaburzenia neurorozwojowe, a 21 (24%) zmarlo. Mediana wie­ku zmarłych dzieci wyniosła 13 miesięcy. Wiek ciążowy okazał się lepszym czynnikiem predykcyjnym niż masa urodzeniowa. Dobre ro­kowanie dotyczyło częściej dzieci urodzonych 0 czasie niż wcześniaków (p=0,003). Padacz­ka w okresie ponoworodkowym rozwinęła się u 27 dzieci (34%), w tym u 29% spośród urodzonych o czasie i 48% wcześniaków. Mediana wieku wystąpienia padaczki wyno­siła 9 miesięcy u dzieci urodzonych o czasie i 4 miesiące u wcześniaków. Padaczka wikła­jąca upośledzenie umysłowe i porażenie mó­zgowe wiązała się z wczesnym zgonem. Porażenie mózgowe stwierdzono u 35% dzie­ci, które przeżyły okres niemowlęcy (25% urodzonych o czasie i 63% wcześniaków). Upośledzenie umysłowe obserwowano u 32% (25% urodzonych o czasie i 53% wcześniaków). Zaburzenia w zakresie proce­su uczenia się stwierdzono u 23%. Encefa­lopatia noworodkowa wystąpiła u 42% wszystkich dzieci, zwykle po epizodach hipoksemiczno-niedokrwiennych. U wszyst­kich dzieci, u których rozwinęła się ciężka encefalopatia, doszło albo do zgonu, albo do rozwoju porażenia mózgowego, upośle­dzenia lub padaczki. Zakażenia stwierdzono u 19%. Rokowanie u dzieci z zakażeniem urodzonych o czasie bylo dobre, natomiast u wcześniaków i z zakażeniem cytomegalo-wirusem - złe. Zapis EEG wykonany w okresie miedzyna i padowym dostępny był u 70 dzieci urodzo­nych >32 tygodniu ciąży: 34 zapisy były prawidłowe, a 36 pato l ogicznych. Niepra­widłowy zapis, a zwłaszcza nieprawidłowa czynność podstawowa, wiązał się ze złym ro­kowaniem (p<0,0001). Inne zmienne związane ze złym rokowa­niem to dysgeneza mózgu, krwawienie doko-morowe i konieczność stosowania wie l u leków przeciwdrgawkowych. Czyste drgawki kloniczne bez zaj ęcia twarzy u dzieci urodzo­nych o czasie rokowały dobrze, podczas gdy uogólnione drgawki miokloniczne u wcze­śniaków wiązały się z dużą śmiertelnością. Subtelne drgawki, uogólnione napady toniczne i liczba napadów drgawkowych nie miały znaczenia dla rokowania. Autorzy podsumowuj ą, że stopień ciężko­ści choroby podstawowej, prawdopodobnie w połączeniu z krytycznym okresem w rozwo­ju mózgu, stanowią główną determinantę ro­kowania po epizodach drgawek w okresie noworodkowym. Komentarz J. Gordon Mil I ichap, MD, FAAP Neuro I ogy, Children's Memorial Hospital, North­western University Medical School, Chica­go, IL. Komentarz nie omawia produktu/urządzenia dostępnego na rynku, niedopuszczonego do stosowania ani będącego przedmiotem badań. „To etiologia, głupcze -ale czy na pewno?" -taki komentarz pojawił się w towarzyszącym artykułowi komentarzu w Neurołogy} Komen­tarz redakcyjny omawia znacznie wcześniej­sze badania z wykorzystaniem wideo EEG, w których ogniskowe drgawki kloniczne i toniczne były stałe związane z napadową ak­tywnością w zapisie EEG.