Uchem i okiem Temidy – czyli o odtwarzaniu utworów w gabinecie

W życiu pewne są tylko trzy rzeczy: śmierć, podatki i to, że ludzie odczuwają obawę przed wizytą u dentysty. Choćby się człowiek napocił, odpowiednio wyposażył gabinet i nie wiadomo jak bardzo się starał – pacjent zawsze będzie odczuwał niepokój, słysząc, czując oraz widząc wnętrze gabinetu.

Wskazana ostrożność

Należy szczególnie ostrożnie podchodzić jedynie do samych oświadczeń podmiotów gospodarczych innych niż organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (np. ZAIKS) o prawie tych podmiotów do reprezentacji jakichkolwiek twórców. Warto wówczas zażądać od takiego podmiotu gospodarczego wykazania, że dani twórcy rzeczywiście dokonali na rzecz takiego podmiotu przelewu uprawnień związanych z prawami do korzystania z utworów przez nich tworzonych i rozporządzenia nimi na wszystkich polach eksploatacji, a tym samym do wynagrodzenia za korzystanie z utworów w przypadkach przewidzianych prawem. Innymi słowy – trzeba sprawdzić, czy taki podmiot gospodarczy w ogóle dysponuje prawami do wypowiadania się w imieniu twórców, skoro nie ma statusu organizacji zbiorowego zarządzania. Wyżej wskazane uprawnienia twórców przysługują wyłącznie autorom dzieł, którzy mają prawo je zbywać bądź w inny sposób udostępniać na podstawie umów z innymi podmiotami. Zatem w takiej sytuacji, gdy z ofertą zawarcia umowy licencyjnej nie występuje OZZPA, ale inny podmiot, ten zobowiązany jest wylegitymować się stosownymi umowami uprawniającymi do występowania w imieniu twórców w zakresie prawa do zawierania umów licencyjnych, legalizujących ewentualne publiczne odtwarzanie utworów. Bez przedstawienia stosownej dokumentacji nie sposób stwierdzić, czy reprezentacja danych twórców jest autentyczna, prawdziwa i rzeczywista – czy też opiera się jedynie na gołosłownych i niczym niepopartych oświadczeniach danej firmy.