Skórne reakcje niepożądane związane ze stosowaniem leków hamujących działanie TNF-α

Leki biologiczne stanowią coraz częściej stosowaną grupę leków w chorobach o podłożu immunologicznym, przede wszystkim w reumatologii, gastroenterologii i dermatologii. W schorzeniach takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna czy łuszczyca, celem terapii biologicznej jest regulowanie i modyfikowanie procesu zapalnego. Działanie takie mają inhibitory TNF-α, jedne z pierwszych i najczęściej zalecanych leków biologicznych: infliksymab, etanercept, adalimumab. Preparaty te zostały wprowadzone do lecznictwa kilkanaście lat temu i dane na temat bezpieczeństwa ich stosowania są najobszerniejsze. Wśród objawów niepożądanych do częściej spotykanych należą reakcje skórne. Występują one u ponad 20 proc. pacjentów leczonych anty-TNF-α. W ok. 50 proc. tych przypadków przerywa się leczenie biologiczne.

W pracy dokonano przeglądu literatury na temat skórnych reakcji niepożądanych po lekach hamujących działanie czynnika martwicy nowotworów (TNF-α). Przedstawiono powikłania skórne obejmujące: reakcje w miejscu iniekcji, reakcje po wlewach dożylnych, osutki grudkowo-krostkowe (włączając łuszczycę), reakcje ziarniniakowe, choroby autoimmunologiczne skóry, zapalenie naczyń, infekcje skórne i nowotwory złośliwe skóry.