Co znajdziesz w artykule?
- Rola cewek nerkowych w homeostazie wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej
- Praktyczne wskazówki, kiedy można podejrzewać zaburzenia czynności cewek nerkowych u pacjenta
- Zalecenia dotyczące diagnostyki tubulopatii, w tym wstępne badania umożliwiające ustalenie prawidłowego rozpoznania
- Najpowszechniejsze przypadki tubulopatii i ich leczenie
Spis treści
- Budowa nefronu, fizjologia, patofizjologia i umiejscowienie zaburzeń cewek nerkowych w zależności od choroby
- Najpowszechniejsze tubulopatie: charakterystyka, typowe objawy i zaburzenia, diagnostyka oraz leczenie
- Praktyczne zalecenia dotyczące diagnostyki i postępowania
Tubulopatie to rzadkie zaburzenia czynności cewek nerkowych. Mogą dotyczyć każdego fragmentu nefronu, począwszy od cewki bliższej aż do kanalika zbiorczego. Cewki (kanaliki) nerkowe pełnią kluczową funkcję w organizmie, regulując wchłanianie zwrotne i sekrecję składników przesączu kłębuszkowego, czyli utrzymują homeostazę wodno-elektrolitową i kwasowo-zasadową. Tubulopatie najczęściej manifestują się pod postacią zaburzeń elektrolitowych w następstwie dysfunkcji białek transporterowych
Dodaj do ulubionych
