Wstęp

Prezentujemy dzisiaj artykuł, którego autorem jest kanadyjski lekarz Bryan G. Young. Artykuł dotyczy rokowania u pacjentów, u których wystąpiło zatrzymanie krążenia. Niestety wśród tych osób często dochodzi do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Niejednokrotnie stając przy łóżku takiego chorego, zadajemy sobie pytanie, czy i jakie ma on szanse na przyszłość. Te same pytania zadają nam również jego bliscy. Odpowiedź na nie jest z jednej strony bardzo trudna, z drugiej niezwykle istotna. Nie możemy łudzić siebie i rodziny, jeżeli niema jakichkolwiek szans, niemożemy też jednak jednoznacznie stwierdzić, że prawdopodobieństwa poprawy niema, jeżeli takowe istnieje. Na te pytania pomoże nam odpowiedzieć poniższy artykuł, choć nie oczekujmy,że po jego lekturze wszystko będziemy już wiedzieli. Oprócz przeczytania artykułu radzę Państwu zapoznać się z dwoma komentarzami. Prof.  Anna Członkowska oraz dr Joanna Seniów prezentują punkt widzenia neurologa i psychologa, natomiast prof. Piotr Knapik – kardiologa. Wydaje mi się, że obydwa komentarze są niezwykle ciekawe. Pokazują nieco odmienny punkt widzenia tego samego problemu. Myślę, że najistotniejsze jest wskazanie, że ta grupa chorych jest problemem wspólnym i rozwiązania można poszukiwać tylko dzięki współpracy kardiologów, neurologów, rehabilitantów i psychologów.