Streszczenie
Wprowadzenie
Toczy się obecnie debata na temat bezpieczeństwa stosowania generycznych leków przeciwpadaczkowych, to znaczy leków, które zawierają tą samą substancję czynną, ale wytwarzane są przez różnych producentów. Najczęściej podnoszone są kwestie biorównoważności, różnic w ekspozycji na lek, problemów z zaopatrzeniem aptek, kosztów związanych z działaniami niepożądanymi i możliwych prawnych implikacji braku zgody pacjenta na zamianę preparatu oryginalnego na generyk. Co więcej, nie jest znany wpływ postaci generycznych na częstość i rodzaj działań niepożądanych. Trudno jest więc oszacować zarówno koszty społeczne, jak i skutki stosowania zamienników dla danego pacjenta.
W większości krajów farmaceuta dokonuje zamiany leku oryginalnego na generyk. Według Amerykańskiej Akademii Neurologii zgoda na zastosowanie generyku powinna być uzyskana zarówno od lekarza, jak i pacjenta. Podobnie, Holenderskie Towarzystwo Neurologiczne i Holenderska Liga Przeciwpadaczkowa sugerują, że zamiany preparatu oryginalnego na generyk należy dokonywać ze szczególną ostrożnością, po zapewnieniu pacjentowi odpowiednich informacji i po ewentualnej konsultacji z lekarzem przepisującym lek. Organizacje te podkreślają także znaczenie prowadzenia terapii przy użyciu tego samego produktu (generyku lub leku oryginalnego) w tej grupie pacjentów. Jest zrozumiałe, że w praktyce lekarza epileptologa leki generyczne mogą budzić wiele wątpliwości, co związane jest z wąskim indeksem terapeutycznym wielu leków przeciwpadaczkowych. Co więcej, skutki fizyczne, psychologiczne i socjalne napadu padaczkowego są poważne. Dlatego istnieje konieczność krytycznego spojrzenia na generyczne leki przeciwpadaczkowe. Duńska agencja kontrolująca obrót lekami, MEB-CBG, przywiązuje duże znaczenie do tej kwestii i uznaje obecną dyskusję za szczególnie ważną. Niniejszy artykuł stanowi głos w tej dyskusji, wskazując warunki, które powinny zostać spełnione, aby leki generyczne uznane były za skuteczne i bezpieczne.