Streszczenie
Skuteczne łagodzenie objawów stanu zapalnego dróg oddechowych, takich jak ból, kaszel, obrzęk błony śluzowej, nadmierne wydzielanie i zaleganie gęstej wydzieliny w drogach oddechowych, a przede wszystkim zwalczanie gorączki, znacząco zmniejsza presję chorych i ich rodzin na tzw. skuteczne leczenie, czyli stosowanie niepotrzebnej antybiotykoterapii.
Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe
Walka z bólem nie budzi istotnych kontrowersji, natomiast zwalczanie gorączki wciąż rodzi szereg wątpliwości i dyskusji. Gorączka, jako naturalna reakcja na zakażenie, nie powinna być, zdaniem patofizjologów, pochopnie zwalczana, gdyż w badaniach in vitro wykazano większą sprawność niektórych elementów odpowiedzi odpornościowej w warunkach podwyższonej temperatury. Nie jest to jednak tak jednoznaczne, gdyż inne dane wskazują, że fagocytoza i synteza immunoglobulin ulegają upośledzeniu na skutek gorączki.
W związku z tymi wątpliwościami wielu klinicystów zaleca znaczną powściągliwość w zwalczaniu gorączki, a lęk towarzyszący jej występowaniu traktują oni jako przejaw fobii gorączkowej (fever phobia). Gorączka budzi jednak niepokój, a niekiedy wręcz przerażenie rodziców, zwłaszcza gdy powoduje wystąpienie drgawek gorączkowych. Ponadto niezastosowanie leczenia przeciwgorączkowego lub jego nieskuteczność z reguły nasilają naciski na lekarza, aby zastosował – zdaniem wielu – jedyną skuteczną terapię, czyli podanie antybiotyku.
Aby zminimalizować te niepotrzebne naciski, w początkowym okresie zakażenia wirusowego powinno się stosować skuteczne leki przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Zalecają to brytyjskie i amerykańskie wytyczne, dotyczące m.in. leczenia ostrego zapalenia ucha środkowego (OZUŚ) i ostrego zapalenia zatok (OZZP), a także rekomendacje polskie. Przede wszystkim zaleca się stosowanie paracetamolu i ibuprofenu.
Dodaj do ulubionych
