Streszczenie
Powyższe wyniki były zbliżone po włączeniu do leczenia IDE kortykosteroidów oraz leków modyfikujących przebieg choroby. Narodowość/rasa inna niż biała, młodszy wiek oraz mniejsza liczba zajętych układów w przebiegu IDE były istotnie statystycznie związane z dużym ryzykiem drugiego incydentu demielinizacji w ciągu roku. Ponieważ szybka konwersja do SM wiąże się z gorszym rokowaniem, wczesna identyfikacja i leczenie tych chorych może mieć istotne znaczenie dla chorego.
SŁOWA KLUCZOWE: stwardnienie rozsiane, epidemiologia, badania kliniczne, choroby demielinizacyjne
Wprowadzenie
Wraz z pojawieniem się leków modyfikujących przebieg choroby (disease-modifying therapies, DMT), które znalazły zastosowanie w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (relapsing remitting multiple sclerosis, R-R MS), badacze zajmujący się tą dziedziną wkładają coraz więcej wysiłku w poprawę wykrywalności choroby w jej wczesnej fazie. Co więcej, wielu ekspertów zaleca wczesne włączenie DMT po wystąpieniu pierwszego incydentu demielinizacji (IDE) u chorych z grupy dużego ryzyka konwersji do SM, a nie oczekiwanie na kolejne objawy kliniczne oraz pojawianie się zmian w badaniu MR. W praktyce jednak u wielu chorych nie stosuje się leków modyfikujących przebieg choroby po wystąpieniu pierwszego rzutu. Wynika to z długiego oczekiwania na konsultację u neurologa, niepewności co do rozpoznania oraz oporu samego chorego przed wdrożeniem leczenia drogą parenteralną. Podstawowym problemem, który pojawia się przy rozważaniu korzyści z wczesnego rozpoczęcia leczenia, jest trudność w identyfikacji chorych zagrożonych największym ryzykiem konwersji do SM w niedalekiej przyszłości. W wielu badaniach klinicznych określano czynniki predykcyjne postępu niesprawności w obserwacji długoterminowej (tj. 10 do 20 lat od zachorowania), czynniki ryzyka kolejnego rzutu w klinicznie pewnym stwardnieniu rozsianym oraz zmian w obrazie rezonansu magnetycznego mózgowia (MR) czyw innych badaniach dodatkowych wskazujących na ryzyko konwersji do SM. Niewiele natomiast doniesień dotyczy oceny czynników ryzyka wczesnego wystąpienia rzutu u chorego z CIS. Autorzy doniesienia postanowili przeanalizować potencjalne czynniki predykcyjne zwiększonego ryzyka wystąpienia drugiego incydentu demielinizacji w ciągu roku od rozpoznania stwardnienia rozsianego. Celem pracy było potwierdzenie wyników badań opublikowanych w poprzednim doniesieniu autorów, które obecnie przeprowadzono na większej grupie pacjentów. Istnieją dowody wskazujące na gorsze odległe rokowanie u chorych, u których doszło do wczesnego nawrotu choroby, dlatego identyfikacja pacjentów z grupy największego ryzyka może pomóc klinicystom w podejmowaniu decyzji
Dodaj do ulubionych