Doniesienia kliniczne ostatniego miesiąca

W Journal of the American College of Cardiology opublikowano interesujące wyniki randomizowanego kontrolowanego placebo badania z podwójnie ślepą próbą z udziałem dializowanych chorych z przewlekłą niewydolnością serca i frakcją wyrzutową <40%. Celem badania było sprawdzenie, czy dołączenie u tych chorych telmisartanu do przewlekłej terapii inhibitorem konwertazy angiotesyny II zmniejsza śmiertelność.

J Am Coll Cardiol 2010; 56:1701-1708

Tikagrelor skuteczniej hamuje aktywność płytek– subanaliza badania PLATO

W oczekiwaniu na wyniki badania GRAVITAS, oceniającego kliniczne zastosowanie pomiaru reaktywności płytek przy użyciu aparatu Verify Now (badanie zaprezentowane na kongresie AHA w listopadzie 2010) wśród chorych z zawałem serca, przedstawiono subanalizę badania PLATO, w której porównano działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu i tikagreloru u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW).

J Am Coll Cardiol 2010; 56:1456-1562

Ablacja podłoża migotania przedsionków źródłem kryptogennej zatorowości

Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą arytmią nadkomorową, której ryzyko wystąpienia rośnie z wiekiem. Obecność AF wiąże się z około pięciokrotnie większym ryzykiem wystąpienia udaru w porównaniu z ryzykiem u osób z rytmem zatokowym. Dlatego celem terapii u tych chorych jest przywrócenie i jak najdłuższe utrzymanie rytmu zatokowego. Skuteczność farmakoterapii jest w tym zakresie ograniczona. Alternatywą jest ablacja podłoża migotania przedsionków prądem o częstotliwości radiowej (radiofrequency ablation, RFA). Zabieg niesie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, które występują u 0,5-0,9% chorych poddanych RFA.

Circulation 2010; 122:1667-1673

Miejsce kortykosteroidów w profilaktyce nawrotów migotania przedsionków u pacjentów poddanych izolacji żył płucnych

Kontynuując temat migotania przedsionków, warto zwrócić uwagę na wyniki randomizowanej próby klinicznej oceniającej skuteczność steroidoterapii w prewencji nawrotów migotania przedsionków (AF) po zabiegu izolacji żył płucnych metodą ablacji prądem częstotliwości radiowej.

J Am Coll Cardiol 2010; 56:1463-1472

Dane z rejestru FAST-AMI: statyny w profilaktyce migotania przedsionków u chorych z ostrym zespołem wieńcowym

Ponownie poruszamy temat arytmii, tym razem w odniesieniu do ostrego zespołu wieńcowego (OZW). Powszechnie wiadomo, że migotanie przedsionków u pacjentów z OZW zwiększa ryzyko zgonu i przedłuża hospitalizację. Przeciwzapalne działanie statyn może zmniejszać ryzyko wystąpienia AF. W świetle wyników metaanalizy, w której wykazano związek statyn z 33% zmniejszeniem ryzyka AF u pacjentów, których poddano operacji kardiochirurgicznej, autorzy rejestru FAST-AMI przeanalizowali populację badania w celu oceny zależności między przyjmowaniem statyn a ryzykiem AF u pacjentów z OZW.

Heart 2010; 96: 1809-1814

Zielone światło dla metforminy w leczeniu cukrzycy typu 2 u chorych z niewydolnością serca

Wybór leku w terapii przeciwcukrzycowej u chorych z niewydolnością serca (NS) jest ograniczony. U podstawy zaburzeń gospodarki węglowodanowej w tej populacji leży insulinooporność. Do leków zwiększających insulinowrażliwość należą metformina i tiazolidynodiony. Z uwagi na zwiększone ryzyko zaostrzenia objawów NS tiazolidynodiony u tych chorych są jednak przeciwwskazane.

Am J Cardiol 2010; 106:1006-1010

Kortykosteroidy wziewne zwiększają ryzyko cukrzycy

Wyniki badań dotyczących zaburzeń gospodarki węglowodanowej podczas leczenia steroidami w postaci wziewnej nie są jednoznaczne. Zwiększa się populacja osób z astmą i ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), co jest równoznaczne ze wzrostem częstości stosowania steroidów w postaci wziewnej. W American Journal of Medicine opublikowano interesującą pracę kanadyjskich badaczy, którzy podjęli się oceny ryzyka wystąpienia i progresji cukrzycy u chorych przyjmujących wziewne steroidy.

Am J Med 2010; 123:1001-1006

Niedomykalność mitralna niezależnym czynnikiem rokowniczym u chorych z OZW

Funkcja lewej komory uważana jest za najważniejszy czynnik prognostyczny w przebiegu choroby wieńcowej. Odzwierciedla ją oceniana w badaniu echokardiograficznym frakcja wyrzutowa oraz stężenie peptydów natriuretycznych (BNP lub NT-proBNP), które ściśle korelują ze śmiertelnością u chorych z OZW. Na łamach Heart opublikowano pracę dotyczącą rokowania u chorych z OZW i niedomykalnością mitralną. Autorzy zwrócili uwagę, że dotychczasowe dane dostarczają dowodów, że stężenie BNP rośnie proporcjonalnie do stopnia zaawansowania niedomykalności mitralnej (MR) u chorych z obniżoną LVEF. Postanowili zatem ocenić, czy stopień MR i stężenie BNP jako wykładniki funkcji lewej komory są niezależnymi i sumującymi się czynnikami rokowniczymi.

Heart 2010; 96: 1803-1808

Małe stężenie testosteronu u mężczyzn z chorobą wieńcową związane jest z gorszym rokowaniem

W listopadowym wydaniu Heart opublikowano wyniki badania, którego przedmiotem była ocena zależności między stężeniem testosteronu u mężczyzn z chorobą wieńcową a odległym rokowaniem. Od czerwca 2000 do czerwca 2002 roku do badania włączono 930 mężczyzn z wywiadem choroby wieńcowej, hospitalizowanych w celu wykonania diagnostycznej angiografii. Średni czas obserwacji wynosił 6,9±2,1 roku.

Heart 2010; 96:1821-1825

Podwójna terapia przeciwpłytkowa zmniejsza ryzyko wczesnej niedrożności pomostów żylnych w porównaniu z monoterapią kwasem acetylosalicylowym

Przedstawiamy opublikowane na łamach Journal of the American College of Cardiology wyniki jednoośrodkowego randomizowanego badania, w którym porównano dwa schematy terapii przeciwpłytkowej u pacjentów poddanych operacji pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) z użyciem co najmniej jednego pomostu z żyły odpiszczelowej. Autorzy badania założyli, że podwójne leczenie przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy+klopidogrel) po CABG związane będzie z poprawą drożności pomostów w porównaniu z monoterapią kwasem acetylosalicylowym.

J Am Coll Cardiol 2010; 56:1639-1643