Streszczenie
Opisy przypadków
Przypadek 1
Dwudziestoletnia kobieta, emigrantka z Etiopii, zgłasza się na wizytę z 4-miesięcznym niemowlęciem. U dziecka nie wykonywano żadnych szczepień, matka w czasie ciąży nie była pod opieką lekarza. Karmi wyłącznie piersią. Dwudziestopięcioletni ojciec dziecka zmarł ostatnio po 2 latach choroby. Matka twierdzi, że miał „chore płuca”. Jakie powinno być dalsze postępowanie?
Przypadek 2
Siedemnastoletni student zgłasza się z powodu plamisto-grudkowej wysypki na twarzy, tułowiu, dłoniach i podeszwach stóp. Ponadto skarży się na ból gardła, gorączkę. Ostatnio odwiedził babcię w Georgii i podczas wizyty chodził na polowania z wujami i psem babci. W trakcie zbierania wywiadu, obejmującego zadawane taktownie rutynowe pytania z zakresu psychosocjalnego (tab. 1), pacjent przyznaje, że od 2 lat miał kontakty seksualne z kobietami i od 6 miesięcy z mężczyznami, nie używał przy tym prezerwatywy. Twierdzi, że nie miał kontaktu z osobami chorymi i nie zażywa narkotyków, w tym dożylnych. Jakie powinno być dalsze postępowanie?
Wprowadzenie
Epidemiologia, diagnostyka, zapobieganie i leczenie zakażenia HIV i zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS) u dzieci i nastolatków zmieniły się radykalnie w ciągu ostatnich 25 lat. W krajach wysoko rozwiniętych, takich jak Stany Zjednoczone, wskaźnik nowych zakażeń wśród niemowląt spadł po wprowadzeniu skutecznych badań przesiewowych i procedur profilaktycznych. Dzieci zakażone HIV urodzone we wczesnym okresie epidemii dożywają wczesnego wieku dorosłego, napotykając nieprzewidziane wyzwania i możliwości dotyczące ich zdrowia fizycznego oraz dobrostanu społecznego i emocjonalnego. Obecnie alarmująco często stwierdza się nabyte zakażenie HIV wśród nastolatków. Rola pediatry zależy od rodzaju wykonywanej praktyki, częstości zakażenia HIV w lokalnej społeczności oraz dostępu do konsultacji i opieki specjalistycznej. Wszyscy pediatrzy powinni być przygotowani do sprawowania opieki nad noworodkami narażonymi na zakażenie HIV i ich rodzeństwem, do wykonywania badań przesiewowych i diagnostycznych w kierunku zakażenia HIV u dzieci i nastolatków oraz udzielania nastolatkom porad dotyczących rutynowej profilaktyki zakażeń HIV. Wielu pediatrów we współpracy ze specjalistami zajmującymi się zakażeniem HIV zapewnia podstawową opiekę zakażonym dzieciom i nastolatkom (tab. 2).
Dodaj do ulubionych
