Diagnozowanie i leczenie stanów nagłych związanych z nadużywaniem substancji psychoaktywnych

Ponieważ oddziały pomocy doraźnej pełnią ważną funkcję segregacji, zwrócono uwagę na czynniki determinujące poziom opieki. Przedstawiono i omówiono trzy ważne grupy klinicznych wytycznych na poziomie federalnym opracowanych przez Center for Substance Abuse Treatment. Mogą one być wykorzystywane przez wszystkich lekarzy oddziałów pomocy doraźnej badających pacjentów w stanach zatruć lub z objawami odstawiennymi. Można podsumować je następująco. Po pierwsze, nigdy nie podawaj leków pacjentowi w stanie zatrucia i nie wypisuj go od razu. Po drugie, unikaj wypisywania zatrutych pacjentów na ulicę. Po trzecie, rozróżniaj ostre zatrucie od objawów odstawiennych; oceniaj ryzyko samookaleczenia celowego lub niezamierzonego.

Wprowadzenie

Stany nagłe związane z używaniem alkoholu są bardzo częste i zgodnie z wynikami opublikowanymi w 2004 roku w Stanach Zjednoczonych (1992-2000) odpowiadały za 28,7 z 1000 przypadków wszystkich zgłoszeń na oddziały pomocy doraźnej. W rzeczywistości większość urazów jest związanych z używaniem alkoholu, nie wspominając o spowodowanych nim niezliczonych powikłaniach medycznych. Pięćdziesiąt procent zgonów wynikających z ostrych urazów jest spowodowane nadużywaniem alkoholu, a aż do 40% wszystkich przyjęć na oddziały ogólnei chirurgiczne wiąże się z alkoholem. Z drugiej strony używanie nielegalnych substancji stwarza odrębne, choć nie mniej skomplikowane, dylematy związane z potencjalnymi zagrożeniami. Pacjenci często zgłaszają się z ogólnomedycznymi lub psychicznymi objawami zatruć lub zespołów abstynencyjnych, których obraz może zaciemniać stosowanie wielu substancji. W tym artykule skoncentrowano się jednak na zagrożeniach psychiatrycznych, skupiając się szczególnie na zatruciach substancjami psychoaktywnymi i objawach zespołów abstynencyjnych.