Redaktorzy działu: lek. Marta Załęska-Kocięcka Klinika Intensywnej Terapii Kardiologicznej, Instytut Kardiologii, Warszawa
lek. Piotr Góral Klinika Intensywnej Terapii Kardiologicznej, Instytut Kardiologii, Warszawa

Doniesienia ostatniego miesiąca

Kardiologia po Dyplomie 2013; 12 (12): 64-68

Miejsce spironolaktonu w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego

Na łamach American Journal of Cardiology opublikowano interesujące wyniki analizy post hoc dwóch randomizowanych prób klinicznych, ARIES-1 i ARIES-2, oceniającej wpływ leczenia spironolaktonem na wyniki pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym (pulmonary arterial hypertension, PAH) leczonych selektywnym antagonistą receptora endotelinowego typu A – ambryzentanem. Przypominamy, że we wspominanych próbach wykazano przewagę ambryzentanu w dawce 5 lub 10 mg w badaniu ARIES-1 oraz 2,5 lub 5 mg w badaniu ARIES-2 w porównaniu z placebo w zakresie objawów, wydolności fizycznej, hemodynamiki oraz czasu do pogorszenia stanu klinicznego u pacjentów z idiopatycznym PAH oraz z PAH związanym z chorobami tkanki łącznej lub zakażeniem HIV.

Retrospektywną analizą objęto dane 132 pacjentów losowo przydzielonych do grupy placebo oraz 67 do grupy leczenia aktywnego ambryzentanem w dawce 10 mg. Leczenie spironolaktonem przyjmowało odpowiednio 21 (15,9%) i 10 (14,9%) chorych.

W trakcie 12-tygodniowej obserwacji w porównaniu z monoterapią ambryzentanem w grupie chorych leczonych ambryzentanem i spironolaktonem (n=10) obserwowano o 94% większe wydłużenie dystansu w teście 6-minutowego marszu (średnie wydłużenie dystansu dla ambryzentanu 38,2±8,1 vs 74,2±27,4 m dla terapii złożonej, p=0,08), zmniejszenie stężenia peptydu natriuretycznego typu B (p=0,08) oraz 90% względny wzrost liczby pacjentów, u których stwierdzono poprawę o co najmniej jedną klasę czynnościową według klasyfikacji WHO (p=0,08). Drugorzędowy punkt końcowy pod postacią progresji choroby, hospitalizacji związanej z PAH lub zgonu wystąpił u 5,3% chorych w grupie ambryzentanu i u żadnego pacjenta w grupie leczonej ambryzentanem i spironolaktonem. Z kolei dołączenie spironolaktonu do placebo nie miało istotnego wpływu na wyniki w tej grupie.

Optymistyczne wyniki powyższej analizy skłaniają do przeprowadzenia prospektywnego badania oceniającego miejsce spironolaktonu w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego.

Am J Cardiol 2013; 112: 720-725

Wpływ moksonidyny w migotaniu przedsionków

Autonomiczny układ nerwowy odgrywa istotną rolę w patogenezie zaburzeń rytmu serca, w tym migotania przedsionków (atrial fibrillation, AF). Moksonidyna, agonista receptorów imidazolowych I1, jest lekiem hipotensyjnym działającym ośrodkowo przez zmniejszenie aktywności sercowych, nerkowych oraz trzewnych nerwów współczulnych.

W American Journal of Cardiology przedstawiono wyniki prospektywnego badania z podwójnie ślepą próbą, oceniającego wpływ moksonidyny na tzw. ładunek AF (częstość i czas trwania napadów AF) u 56 chorych z napadowym AF i optymalnie kontrolowanym nad...

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Miejsce spironolaktonu w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego

Na łamach American Journal of Cardiology opublikowano interesujące wyniki analizy post hoc dwóch randomizowanych prób klinicznych, ARIES-1 i ARIES-2, oceniającej wpływ [...]

Wpływ moksonidyny w migotaniu przedsionków

Autonomiczny układ nerwowy odgrywa istotną rolę w patogenezie zaburzeń rytmu serca, w tym migotania przedsionków (atrial fibrillation, AF). Moksonidyna, agonista receptorów [...]

Klarytromycyna i antagoniści wapnia – niebezpieczne interakcje

Leki blokujące kanały wapniowe (calcium channel blockers, CCB) są metabolizowane z udziałem cytochromu P450 3A4. Klarytromycyna, będąca silnym inhibitorem cytochromu P450 [...]

PCI z użyciem DES vs CABG u chorych z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory

W erze powszechnego stosowania podczas angioplastyki wieńcowej (percutaneus coronary intervention, PCI) stentów uwalniających lek antyproliferacyjny (drug eluting stent, DES) autorzy pracy [...]

Odległe wyniki CABG z wykorzystaniem obu tętnic piersiowych wewnętrznych u pacjentów z cukrzycą

Operacja pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) z zastosowaniem dwóch tętnic piersiowych wewnętrznych (bilateral internal thoracic artery, BITA) budzi kontrowersje z uwagi na podwyższone [...]

Biwalirudyna w przedszpitalnym leczeniu STEMI

W New England Journal of Medicine opublikowano wyniki badania oceniającego skuteczność i bezpieczeństwo rozpoczęcia leczenia przeciwkrzepliwego biwalirudyną w okresie przedszpitalnym pacjentom [...]

Trombektomia z miejscową trombolizą w STEMI

Wytyczne postępowania w zawale mięśnia sercowego z przetrwałym uniesieniem odcinka ST (ST-segment elevation myocardial infarction, STEMI) zalecają rozważenie rutynowej aspiracji skrzepliny [...]

Prognostyczne znaczenie niskiego przepływu u pacjentów wysokiego ryzyka poddawanych TAVI

Autorzy pracy opublikowanej w Journal of the American College of Cardiology wykazali, że obniżony przepływ przez zastawkę aortalną (low flow, LF) [...]

Wartość rokownicza testu 6-minutowego marszu u pacjentów poddawanych TAVI

Kolejną interesującą pracę dotyczącą pacjentów z ciężką stenozą aortalną (AS) poddawanych przezskórnej implantacji zastawki (TAVI) mogą Państwo przeczytać w American Journal [...]