Operacje bariatryczne na NFZ - rozpoczął się pilotaż

Leczenie otyłości coraz poważniejszym wyzwaniem dla ochrony zdrowia

Lekarze zyskają nowe możliwości pomocy pacjentom skrajnie otyłym. Ministerstwo Zdrowia właśnie uruchomiło pilotażowy program kompleksowej opieki specjalistycznej nad pacjentami leczonymi z powodu otyłości olbrzymiej.
Rozporządzenie w tej sprawie zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw 3 września. Problem otyłości wśród Polaków narasta. Z danych NFZ wynika, że w Polsce nadwagę ma sześciu na dziesięciu dorosłych Polaków, a co czwarty jest otyły.
Program ma pomóc osobom od 18. roku życia z rozpoznaniem ICD-10: E66.0, czyli otyłością spowodowaną nadmierną podażą energii, o wskaźniku masy ciała BMI ≥ 40 kg/m², oraz osobom z BMI 35–40 kg/m², u których chirurgicznie indukowana redukcja masy ciała może przynieść potencjalną poprawę w zakresie chorób wywołanych otyłością. Po jego zakończeniu możliwa będzie  ocena tego modelu opieki.
Program podzielono na etapy:
1) etap organizacji, zakończony podpisaniem przez NFZ umów ze świadczeniodawcami - 3 miesiące
2) etap realizacji, podczas którego są udzielane świadczenia opieki zdrowotnej w ramach programu pilotażowego – 24 miesięcy od podpisania umów, przy czym leczenie zabiegowe z zakresu chirurgii bariatrycznej jest realizowane nie później niż 12 miesięcy przed zakończeniem tego etapu
3) etap ewaluacji programu pilotażowego, który trwa przez kolejne 3 miesiące.
Programem pilotażowym nie mogą być objęci świadczeniobiorcy z rozpoznaniem ICD-10: E66.0 - otyłość spowodowana nadmierną podażą energii, u których stwierdza się następujące przeciwwskazania do operacji bariatrycznej:
1) choroby nieuleczalne prowadzące do wyniszczenia;
2) choroby stanowiące zagrożenie dla życia;
3) choroby endokrynologiczne stanowiące podłoże dla otyłości;
4) ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi;
5) czynne uzależnienie od alkoholu lub narkotyków;
6) choroby psychiczne niepoddające się kontroli mimo leczenia i farmakoterapii;
7) upośledzenie umysłowe ciężkiego stopnia;
8) brak możliwości udziału w stałej długoterminowej kontroli po leczeniu operacyjnym;
9) okres 12 miesięcy poprzedzający planowaną ciążę oraz okres ciąży i karmienia piersią;
10) brak pełnego przekonania co do słuszności wyboru leczenia operacyjnego;
11) stan uniemożliwiający samodzielne życie, w sytuacji gdy rodzina lub jednostka organizacyjna opieki społecznej nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego długoterminowego nadzoru.
Rozporządzenie weszło w życie 4 września.

id

Komentarze (0)

Dziękujemy, za dodanie komentarza

, aby komentować