Kardiomiopatia takotsubo – opis przypadku

Obecna u pacjentów z zespołem takotsubo odwracalna hipokineza lub akineza mięśnia sercowego dotyczy najczęściej segmentów środkowych, a czasem również segmentów koniuszkowych. Upośledzenie kurczliwości mięśnia lewej komory sprawia, że sylwetka serca widoczna w wentrykulografii przypomina kształtem japońskie naczynie do łowienia ośmiornic. Aktualne kryteria diagnostyczne kardiomiopatii takotsubo przedstawiono w tabeli. U pacjentów z podejrzeniem KT ostateczne rozpoznanie można postawić dopiero po spełnieniu wszystkich czterech wymienionych kryteriów. Poniżej przedstawiono opis przypadku pacjentki, u której rozpoznano kardiomiopatię takotsubo.

Opis przypadku 55-letnia kobieta z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym, hipercholesterolemią, cukrzycą typu 2 kontrolowaną insuliną oraz niedoczynnością tarczycy leczoną substytucyjnie została przeniesiona z Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego do Kliniki Kardiologii z rozpoznaniem ostrego zespołu wieńcowego z towarzyszącym elektrokardiograficznym uniesieniem odcinka ST w odprowadzeniach V₂-V₃. Chora zgłaszała trwający od trzech godzin silny ból w klatce piersiowej połączony z dusznością. Dolegliwości były poprzedzone silnym stresem emocjonalnym spowodowanym uszkodzeniem samochodu. Przy przyjęciu stan pacjentki był stabilny hemodynamicznie, ciśnienie tętnicze wynosiło 140/90 mm Hg, nad płucami przypodstawnie słyszalne były symetryczne trzeszczenia. W wykonanym ponownie na izbie przyjęć 12-odprowadzeniowym zapisie elektrokardiograficznym potwierdzono uniesienie odcinka ST w odprowadzeniach V₂-V₃ (ryc. 1). Pacjentce pobrano krew w celu oznaczenia markerów martwicy miokardium, podano heparynę niefrakcjonowaną (5000 j.m. i.v.), klopidogrel (600 mg p.o.) oraz kwas acetylosalicylowy (300 mg p.o.), po czym skierowano w trybie pilnym do pracowni hemodynamiki. W angiografii tętnic wieńcowych nie stwierdzono istotnych hemodynamicznie zmian w naczyniach (ryc. 2A, B). Z uwagi na obserwowaną podczas badania zaburzoną kurczliwość lewej komory dodatkowo wykonano wentrykulografię. W wentrykulografii uwidoczniono akinezę segmentów środkowych z zachowaną prawidłową kurczliwością koniuszka oraz podstawy lewej komory (ryc. 3A, B). W kontrolnym przyłóżkowym badaniu echokardiograficznym potwierdzono akinezę segmentu środkowego przegrody międzykomorowej, hipokinezę segmentów środkowych ściany dolnej i przedniej oraz wzmożoną kurczliwość pozostałych segmentów lewej komory. Frakcję wyrzutową lewej komory oceniono na 60%.