Od redakcji

Szanowni Państwo,
Drogie Koleżanki i Koledzy

Pierwszy numer Diabetologii po Dyplomie w tym roku rozpoczynamy od tematu hipoglikemii, niezwykle ważnego problemu, który z jednej strony stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia chorego, a z drugiej ogranicza właściwą kontrolę cukrzycy. Jak podchodzić do hipoglikemii, jakie są jej przyczyny, jak jej unikać i jakie stany chorobowe czy czynniki mają wpływ na jej wystąpienie, dowiemy z pierwszego artykułu. Jednym z kluczy do zapobiegania hipoglikemii jest możliwość jej wystarczająco wczesnego rozpoznania. Wyniki prezentowanego badania wskazują, że w niedługiej przyszłości powinniśmy dysponować dość skutecznym narzędziem diagnostycznym. Z kolei jak problem hipoglikemii może wyglądać w naszej codziennej praktyce, przedstawia ciekawy opis przypadku chorego z drgawkami.
W dziale „Nowe badania kliniczne” ciąg dalszy historii o domniemanym związku insuliny glarginy z chorobami nowotworowymi. Jak odnoszą się do tego wyniki właśnie opublikowanych dużych badań, komentuje na gorąco prof. Józef Drzewoski.
Obszerne porównanie dwóch klas inkretynomimetyków, stosunkowo nowych leków przeciwcukrzycowych, które znalazły już swoje miejsce w rekomendacjach europejskich i amerykańskich towarzystw diabetologicznych, znajdziecie Państwo w następnym artykule. Omówiono w nim wpływ tych leków na wszystkie istotne parametry kontroli glikemii, masę ciała, czynniki sercowo-naczyniowe, a także powodowane przez nie działania niepożądane.
W bieżącym numerze kontynuujemy kilka tematów podjętych wcześniej. Pierwszy z nich dotyczy zmian w tkankach miękkich jamy ustnej poza przyzębiem. Zamieszczono bogaty materiał fotograficzny przedstawiający najczęstsze zmiany w obrębie języka i błon śluzowych jamy ustnej oraz praktyczne wskazówki postępowania wraz z prostym kwestionariuszem, który powinien ułatwić naszą komunikację z personelem stomatologicznym.
Kolejny temat, który kontynuujemy, dotyczy zmian stężenia glukozy związanych ze stosowaniem leków. Tym razem omówiono najczęściej stosowane leki powodujące hiperglikemię. A na koniec ciąg dalszy szkolenia umiejętności rozmowy z chorym. Zachęcam do lektury!

Z poważaniem