Streszczenie

Czy oznacza to, że wykrycie wady serca powinno bezwzględnie dyskwalifikować z uprawiania sportu? Sport wyczynowy wiąże się z dużym obciążeniem układu krążenia, dlatego o jego uprawianiu można myśleć tylko w przypadku wad bezobjawowych, nieistotnych hemodynamicznie. Z doskonaleniem metod diagnostycznych i technik zabiegowych kardiolodzy zajmujący się sportowcami coraz częściej stają przed decyzją, czy dopuścić do uprawiania sportu osoby ze strukturalnymi chorobami serca, także te, które były leczone operacyjnie w dzieciństwie. Z uwagi na młody wiek sportowców wśród wad serca dominują wady wrodzone, w tym wrodzone dysfunkcje zastawkowe. Opracowanie ma na celu przybliżenie aktualnego stanu wiedzy na temat możliwości bezpiecznego wykonywania intensywnego wysiłku fizycznego przez osoby z wadami serca na podstawie międzynarodowych rekomendacji.

Wysiłek fizyczny w leczeniu wad wrodzonych serca

Bez wątpienia wysiłek fizyczny sprzyja polepszeniu stanu zdrowia osób z wrodzonymi wadami serca. Udowodniono, że aktywność ruchowa nie tylko poprawia rokowanie, ale także jest ważna z psychologicznego i społecznego punktu widzenia. Nierzadko nadopiekuńczość rodziców dzieci z rozpoznaną wrodzoną wadą serca powoduje, że mimo braku medycznych przeciwwskazań są one odsuwane od zajęć sportowych. Nie należy oczywiście porównywać obciążenia, jakiemu podlega układ krążenia podczas rehabilitacji, z tym w trakcie treningu u sportowców wyczynowych. Temat rehabilitacji w wadach serca towarzyszy zagadnieniu wysiłku fizycznego, jest jednak odrębną kwestią i nie będzie omawiany w tym artykule.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (200 KB)