Antagoniści wapnia a obrzęki obwodowe

Komentarz Antagoniści wapnia (CCB – calcium channel blockers) są jedną z klas leków zalecanych przez obowiązujące wytyczne do rozpoczynania terapii nadciśnienia tętniczego. Poza skutecznością hipotensyjną wskazuje się na ich neutralność metaboliczną oraz dogodne dla pacjenta dawkowanie raz na dobę. Niestety, jak wskazuje przedstawione powyżej opracowanie, u ok. 25% pacjentów otrzymujących dihydropirydynowe CCB przez 6 miesięcy objawem ubocznym są obrzęki obwodowe (głównie obrzęki podudzi), co u około jednej czwartej tych pacjentów prowadzi do odstawienia leku. Z punktu widzenia lekarza-praktyka istotną obserwacją jest zależność występowania obrzęków obwodowych od dawki antagonisty wapnia oraz czasu trwania terapii – mogą się one ujawniać nawet do 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Ponadto obrzęki istotnie częściej pojawiały się jako objaw uboczny stosowania starszych dihydropirydynowych CCB (m.in. amlodypina, felodypina, nifedypina, nitrendypina) w porównaniu do nowszej generacji lipofilnych CCB (lacydypina, lerkanidypina, manidypina – w Polsce dostępna jedynie lacydypina).