Streszczenie
Badanie przedmiotowe
Chłopiec w stanie ogólnym dość dobrym, przestraszony, zapłakany, w poszarpanym i pobrudzonym trawą, krwią i ziemią ubraniu, z widocznymi kilkoma otarciami naskórka i dwiema świeżymi ranami – jedna większa na prawym przedramieniu, druga mniejsza na skórze głowy. W badaniu przedmiotowym, poza stwierdzonymi zmianami na skórze, nie stwierdzano istotnych odchyleń. Z wywiadu od ojca: u dziecka nie stwierdzono do tej pory uczulenia, nie choruje na żadne choroby i nie przyjmuje obecnie leków.
Rozpoznanie wstępne
Na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego stwierdzono, iż dziecko zostało pogryzione przez psa.
Postępowanie na izbie przyjęć
Chłopca rozebrano z pobrudzonego ubrania i przystąpiono do przemywania i oczyszczania ran wodą z mydłem, izotonicznym roztworem soli oraz wodą utlenioną wraz z dokładną oceną rozległości i głębokości rany. Po odkażeniu skóry wokół rany chirurg założył szew pierwotnie odroczony, a następnie jałowy opatrunek. W trakcie wykonywania zabiegów chirurgicznych lekarz poprosił ojca o dostarczenie książeczki zdrowia dziecka, aby upewnić się o aktualności szczepienia przeciwko tężcowi. Poproszono także sąsiada o dostarczenie zaświadczenia o szczepieniu psa oraz poinformowano o konieczności poddania psa 15-dniowej obserwacji przez weterynarza. Ponieważ rana kąsana zadana przez psa należy do zabrudzonych, zalecono zastosowanie profilaktycznej antybiotykoterapii amoksycyliną z klawulanianem. Lekarz po uzyskaniu adresu najbliższego punktu szczepień skierował chłopca w celu zbadania przez lekarza chorób zakaźnych i rozpoczęcia szczepienia przeciw wściekliźnie oraz podawania swoistej immunoglobuliny.
Omówienie
Według statystyk ukąszenia przez zwierzęta stanowią około 1% przypadków zgłoszeń na oddziały ratunkowe i do szpitalnych izb przyjęć. Przeważająca większość tych zdarzeń to pokąsania przez psy domowe i gospodarskie (75-95%) oraz pozostawione bez opieki. Ryzyko pogryzienia dziecka przez psa jest dwukrotnie większe niż u dorosłych. Najwięcej przypadków występuje w grupie wiekowej 6-11 lat (ze szczytem między 4-7 r.ż.), z przewagą wśród chłopców (1,5:1), natomiast ogólna roczna częstość oceniana jest na 22 przypadki pogryzień na 1000 dzieci, przy czym większość dzieci ze względu na powierzchowny charakter obrażeń nie zgłasza się po pomoc lekarską. W 77% częścią ciała kąsaną przez zwierzę jest twarz (głównie usta, nos i policzki).
Dodaj do ulubionych
