Streszczenie

Inne metody leczenia, takie jak śpiączki insulinowe, wstrząsy chemiczne i terapia snem przedłużonym, przeszły do historii. Ponieważ leki zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) nie są wolne od działań niepożądanych a ich skuteczność nie przekracza 66%, zarówno lekarze, jak i pacjenci podkreślają potrzebę znalezienia alternatywnych preparatów leczniczych. Ten artykuł omawia powszechnie stosowane substancje ortomolekularne (aminokwasy) oraz ziołowe (miłorząb japoński, dziurawiec zwyczajny) i ocenia ich przydatność w leczeniu chorób psychicznych. Metody terapii o znaczeniu historycznym Terapie biologiczne w leczeniu zaburzeń psychicznych były dostępne od zarania cywilizacji. Zioła, mikstury i inne metody leczenia zaburzeń emocjonalnych stosowano od tysięcy lat. W celu leczenia zaburzeń psychicznych w XX wieku powstało wiele nowych metod leczenia farmakologicznego oraz innych terapii biologicznych. Pewne metody leczenia, takie jak śpiączka insulinową, zostały zarzucone. Okaże się jeszcze, czy opisane poniżej nowsze interwencje staną się ważnymi narzędziami w nowoczesnej praktyce psychiatrycznej, czy też szybko zostaną zepchnięte do lamusa historii. Leki stosowane w przeszłości Fenfluramina Przypuszczano, że fenfluramina, którą w 1997 r. dopuszczono do użytku jako lek zmniejszający łaknienie, działa poprzez mechanizm serotoninergiczny, chociaż nie była ona substancją pobudzającą. W 1987 roku, po tym, jak przez pewien czas była dostępna w Europie oraz szeroko stosowana w programach leczenia otyłości w skojarzeniu z fenterminą jako „phen-fen” lub samodzielnie, w Stanach Zjednoczonych zarejestrowano d-fenfluraminę, jeden z izomerów fenfluraminy. Okazało się, że przyjmowanie d-fenfluraminy wiąże się ze zmianami w zastawkach serca oraz nadciśnieniem płucnym skutkującym niekiedy śmiercią i została wycofana z amerykańskiego rynku.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (3 MB)