Praktyka kliniczna

Tinea incognito – pomyłki diagnostyczne

lek. Adrianna Opalska-Tuszyńska

prof. dr hab. n. med. Roman J. Nowicki

Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii, Gdański Uniwersytet Medyczny

Adres do korespondencji: lek. Adrianna Opalska-Tuszyńska, Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii GUMed, ul. Smoluchowskiego 17, 80-214 Gdańsk, e-mail: a.opalska@wp.pl

  • Rozpoznania grzybicy skóry gładkiej stawiane na podstawie wywiadu, obrazu klinicznego, w oparciu o wyniki badań mykologicznych oraz badania histopatologicznego z barwieniem PAS i Grocott
  • Przyczyny błędnego rozpoznawania dermatofitoz
  • Opis wybranych przypadków dermatofitoz leczonych nieskutecznie preparatami glikokortykosteroidowymi

Grzybica skóry gładkiej klinicznie manifestuje się jako owalne lub obrączkowate, dobrze odgraniczone ogniska rumieniowo-złuszczające z uniesionymi brzegami i tendencją do ustępowania w części centralnej. Wykwity zlokalizowane są najczęściej na tułowiu i kończynach. Niekiedy zmiany skórne mogą imitować blaszki łuszczycowe, kontaktowe zapalenie skóry, opryszczkę i inne stany chorobowe skóry przebiegające z obecnością złuszczania, pęcherzyków oraz krostek.

Rozpoznanie grzybicy skóry gładkiej stawia się na podstawie wywiadu, typowego obrazu klinicznego i w oparciu o dodatnie wyniki badań mykologicznych. W przypadku ujemnych wyników badania mykologicznego przy podejrzeniu dermatofitozy może okazać się konieczne badanie histopatologiczne z barwieniem PAS i Grocott1,2. W rozpoznaniu tinea incognito może też być pomocna dermatoskopia. Piccolo i wsp. opisali obecność czarnych kropek otoczonych białym halo na rumieniowym tle bez specyficznego wzorca naczyniowego jako obraz dermoskopowy dermatofitozy3.

Termin tinea incognito oznacza dermatofitozę, której obraz kliniczny został zmodyfikowany przez wcześniejsze stosowanie preparatów immunosupresyjnych, głównie glikokortykosteroidów (GKS), najczęściej z powodu błędnej diagnozy lub współistnienia innych dermatoz. Po raz pierwszy przypadki tinea incognito zostały opisane przez Ive i Marksa w 1968 r.4 Przedstawili oni 14 przypadków pacjentów, u których atypowy obraz kliniczny grzybicy spowodowany był wcześniejszym stosowaniem miejscowych preparatów glikokortykosteroidów (mGKS).

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Opisy przypadków pacjentów dorosłych

55-letni mężczyzna zgłosił się do kliniki z powodu zmian skórnych o charakterze ogniska rumieniowo-grudkowego wielkości 10 x 5 cm zlokalizowanego na [...]

Podsumowanie

Tinea incognito jest dermatofitozą, której cechy kliniczne zostały zmienione poprzez długotrwałe stosowanie środków immunosupresyjnych, umożliwiających rozwój zakażeń grzybiczych. Nie ma predylekcji [...]